All dictionaries

ictimailik [iştimayilix'] isim

İctimai xarakterdə olma; ümumilik, kollektivlik.

ictimaiyyat [iştima:yat] isim ərəb

Cəmiyyət və onun inkişafından bəhs edən elm. □ İctimaiyyat dərsi. İctimaiyyat müəllimi.

ictimaiyyətçi [iştima:yətçi] isim

1. İctimai işlərdə, ictimai həyatda fəal iştirak edən adam.

2. Sifət kimi: ictimai işlərdə, ictimai həyatda fəal iştirak edən. □ İctimaiyyətçi qadınlar.

ictinab [ictinab] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda çəkinmə, saqınma, uzaqlaşma, uzaq durma mənalarında işlənmişdir. □ Fürsəti fövt etmək olmaz, gözləyir əğyarlar; Onların bədgularından ictinabın vaxtıdır. (Aşıq Qurban).

icz [icz]

iç¹ [iç] isim

1. Bir şeyin içərisi, daxili, iç tərəfi. □ Əvvəl evin içi, sonra çölü. (Atalar sözü).
2. Bir şeyin ortası, arası. □ Otların içində uzanmaq.
3. Qapalı, örtülü, ya oyuq olan şeylərin boşluğu. □ Qutunun içi.
4. İnsan və heyvanların döş və qarın boşluğunda yerləşən üzvlər; içalat. □ Musa kişi toğlunun içini təzəcə çıxarmışdı ki, həyət qapısı döyüldü. (M.İbrahimov).
5. Məcazi mənada: bir şeyin daxili və gizli, görünməz cəhəti; batin.
6. Zərf kimi: könüldən, ürəkdən, səmimi-qəlbdən. □ İçdən arzu etmək.
7. Zərf kimi: daxilində, içərisində. □ Axmaqlar içində ağıllının da günü qaradır. (Atalar sözü).
8. Zərf kimi: ..ərzində, ..zərfində, ..müddətində, ..içərisində. □ Bir qız gördüm biçində; Sarı sünbül içində; Burda bir toy olacaq; Gələn ayın içində. (Bayatı).
9. Zərf kimi: bir şeyin çoxluğunu, artıqlığını, yaxud hansı vəziyyətdə baş verdiyini bildirir. □ Tər içində olmaq.
10. Sifət kimi: içəridəki, daxili. □ İç qapı. İç qabıq.

iç² [iç] isim

Məğz, ləpə, özək (qabıqlı meyvələrdə). □ Badam içi.

içalat [içalat] isim

İnsan və heyvanların döş və qarın boşluğunda yerləşən üzvlər. □ Qoyunun içalatı.

içdirilmə

içdirilmək [içdirilməx'] feil

İçməyə məcbur edilmək.

içdirmə

içdirmək [içdirməx'] feil

1. İçməyə sövq və ya məcbur etmək; içirtmək.

2. İçki verib kefləndirmək, sərxoş etmək; keflənməsinə səbəb olmaq.

içəiç [içəiç] zərf

Ara vermədən, dalbadal içmə (çoxları).

içəri [içəri] zərf

1. Daxilə, daxildə. □ İçəri itələmək. İçəri buraxmaq.
2. Bir şeyin içərisi, daxili, iç tərəfi. □ O nədir ki, bədəni içəridə, başı eşikdə? "Mıx" (Tapmaca).
3. İsmin yönlük, yerlik, çıxışlıq hal şəkilçiləri ilə – arasına, arasında, arasından. □ Meşənin içərisinə getmək.
4. İsmin yönlük, yerlik, çıxışlıq hal şəkilçiləri ilə – ərzində, müddətində, zərfində. □ Dörd-beş aylıq bir zaman içərisində onunla belə üz-üzə gəlmədiyim birinci kərə vaqe olurdu. (S.Hüseyn).

içhaiç [içhaiç] zərf

Bir başdan içmə, ara vermədən içmə, çoxlu içmə; içəiç (çoxları haqqında). □ İçhaiç başlandı.

içiboş [içiboş] sifət

İçərisi boş olan, içində heç bir şey olmayan; oyuq. □ İçiboş gövdə. İçiboş buynuz.