All dictionaries

fəhmli [fəhimli] sifət

Anlaqlı, idraklı, dərrakəli. □ Fəhmli adam.

fəhmsiz [fəhimsiz] sifət

Anlaqsız, idraksız. □ Fəhmsiz oğlan.

fəxr [fəxr] isim ərəb

İftixar ediləcək, öyünüləcək şəxs, şey. □ Övlad atanın fəxridir. Doğma Vətənin fəxri.

fəxri [fəxri] sifət ərəb

1. Hər hansı xidmətə, nailiyyətə görə ehtiram, iftixar əlaməti olaraq verilən. □ Fəxri adlar.
2. Hörmət, ehtiram əlaməti olaraq seçilən. □ Fəxri rəyasət heyəti. Fəxri üzv.
3. Hörmətli, şərəfli, əziz, izzətli. □ Fəxri qonaq.
4. Hörmət, ehtiram əlaməti olaraq edilən hörmət, ehtiram üçün düzəldilən. □ Fəxri qəbul. Fəxri qarovul.
5. Hörmətli, şərəfli, şərəf qazandıran, şərəfləndirən. □ Fəxri vəzifə. Fəxri əmək.

fəxriyyə [fəxriyə] isim ərəb

Ədəbiyyatşünaslıq. Orta əsrlərdə Şərq (o cümlədən Azərbaycan) ədəbiyyatında məsnəvi, qəzəl və s. formalarda şairin öz fəzilətlərindən, yaxşı sifətlərindən, xüsusən hünər və səxavətindən mədh şəklində bəhs edən lirik şeir. □ Füzulinin “Mənəm ki qafiləsalari-karivani-qəməm” fəxriyyəsi.

fəxrlə [fəxrnən] zərf

İftixarla, fəxr edərək. □ Fəxrlə cavab vermək.

fəqərə [fəqərə] isim ərəb

1. Anatomiya. Fəqərə sütununun bir hissəsini təşkil edən ayrıca sümük (və ya bəzi heyvanlarda qığırdaq); onurğa sümüyü. □ İnsanın döş fəqərəsi.
2. Hadisə, əhvalat, qəziyyə, vaqiə, hekayə. □ ..Mən oxucularıma özüm şahid olduğum bir fəqərədən danışım. (Ə.Haqverdiyev).
3. Arxaizm. Bənd, maddə (elmi və s. əsərlərdə).

fəqət [fəqət] bağlayıcı ərəb

Lakin, amma, ancaq, yalnız. □ Söz verdi, fəqət gəlmədi.

fəqir [fəqir] sifət ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda aciz, yazıq, məzlum, dinc, sakit mənalarında işlənmişdir. □ ..Xeyransanın təmiz və fəqir bir qadın olduğunu söylədilər. (S.Hüseyn).
2. Klassik ədəbiyyatda kasıb, yoxsul, tavanasız, miskin mənalarında işlənmişdir.

fəqiranə [fəqira:nə] zərf ərəb/fars

1. Klassik ədəbiyyatda fağır kimi, yazıqcasına, acizcəsinə, yazıq-yazıq, fağır-fağır mənalarında işlənmişdir. □ Fəqiranə baxmaq. Fəqiranə yalvarmaq.
2. Sifət kimi: kasıb, yoxsul, miskin. □ Fəqiranə bir mənzil. Fəqiranə həyat.

fəqirlik [fəqirrix'] isim

1. Klassik ədəbiyyatda acizlik, yazıqlıq, məzlumluq mənalarında işlənmişdir.
2. Klassik ədəbiyyatda yoxsulluq, kasıblıq mənalarında işlənmişdir. □ Yetimliyi halətindən bəllidir; Fəqirliyi zillətindən bəllidir. (A.Səhhət).

fəlakət [fəla:kət] isim ərəb

Böyük bəla, müsibət, afət, bədbəxtlik; avariya, qəza, bədbəxt hadisə. □ Müharibənin törətdiyi fəlakətlər. Təbii fəlakət.

fəlakətli [fəla:kətdi] sifət

Fəlakət törədən, bədbəxtliyə səbəb olan, müsibət gətirən. □ Fəlakətli daşqın. Fəlakətli müharibə illəri.

fəlakətzədə [fəla:kətzədə] sifət ərəb/fars

Fəlakətə düçar olmuş, qəzaya uğramış; müsibətzədə, bədbəxt. □ Kiçik daxmada üç nəfər fəlakətzədə xəyalat içində huşa gedib bir-birinə sarılmışdı. (C.Cabbarlı).

fələk [fələx'] isim ərəb

1. Göy, səma, asiman.

Əncüm ilǝ fǝlǝk mǝnǝm, vǝhy ilǝ hǝm mǝlǝk mǝnǝm,

Çǝk dilinivü ǝbsǝm ol, mǝn bu lisanǝ sığmazam. (İ.Nəsimi)

2. Məcazi mənada: tale, qismət, bəxt, uğur. □ Sən saydığını say, gör fələk nə sayır. (Atalar sözü)

Əzizim, Qarayazı,

Şaxtalı qar, ayazı,

Qələmin sınsın fələk,

Yazanda qara yazı. (Bayatı)