Çox işlənməkdən, geyilməkdən tamamilə yararsız hala gəlmək, cırılmaq, yırtılıb-dağılmaq, yıpranmaq. □ Üst-başı lap cındırlaşıb.
Üst-başı cındır olan. □ Cındırlı adam.
Cındır-cındır olmuş, dağılmış pal-paltar; əsgi-üsgü. □ Cındır-mındırı yığıb atmaq.
Bax: cınqıltı.
Bax: cınqıldamaq.
Cınqıltı çıxarmaq, cınqıltı səsi çıxarmaq, cınq-cınq eləmək.
Bax: cınqıldatmaq.
Cınqıltı səsi çıxartmaq. □ Xırda pulları cınqıldatmaq.
Bax: cumbulu.
Dəmir və b. metal şeyin başqa bir şeyə və ya bir-birinə toxunarkən çıxardığı səs. □ Zəncir cınqıltısı.
Bax: cıqqır.
See also:
Bax: zınqırov.
1. İnsan əli ilə deyil, təbii şəraitdə, öz-özünə bitən. □ Cır ağac. Cır meyvə. 2. Məcazi mənada: nazik və qıcıqlandırıcı. □ Cır səs. 3. Məcazi mənada: tez hirslənən, tez özündən çıxan, kəmhövsələ, tünd. □ Çox cır adamdır.
Zoologiya. Əlvan qanadları uçarkən cır-cır səsi verən uzungövdəli cücü. □ Cırcırama yaz, bahar; Nəğmə oxur biqərar. (A.Səhhət).
