All dictionaries

baqajlıq [baqajdıx] isim

Minik maşınlarında, motosikletlərdə və s. nəqliyyat vasitələrində baqaj qoymaq üçün xüsusi yer.

baqi [ba:qi] sifət ərəb

1. Daimi, həmişəlik, əbədi.

2. Qalan, artıq. □ Pulun baqisi.

baqqal [bak'qal] isim ərəb

Arxaizm. Keçmişdə ərzaq malları satan dükançı. □ Baqqal ölənin borcunu dirilərə yüklər. (Atalar sözü)

baqqaliyyə [bak'qaliyə] isim ərəb

1. Arxaizm. Baqqal dükanında satılan mallar: çay, qənd, un, düyü, quru meyvə və s.
2. Arxaizm. Çay, qənd, un, düyü, quru meyvə və s. şeylər satılan mağaza, dükan.

baqqallıq [bak'qallıx] isim

Arxaizm. Baqqal sənəti. □ Baqqallıq etmək.

bal¹ [bal] isim

1. Arıların çiçək və meyvə şirəsindən hasil etdikləri qatı şirin maddə. □ Şan balı. Bal tutan barmaq yalar. (Atalar sözü). Bal verən çiçəyi arı tanıyar. (Atalar sözü)
2. Məcazi mənada: çox şirin, çox dadlı, çox ləzzətli şey haqqında. □ Armud deyil, baldır. Bal kimi şirindir.

bal² [bal] isim fars

Arxaizm. Qanad (çox vaxt "balü pər", yaxud "pərü bal" şəklində işlənir – qol-qanad). □ Cida düşdüm o tuti ləhcədən, balü pərim sındı. (S.Ə.Şirvani)

bal³ [bal] isim fransız

Böyük rəqs gecəsi. □ Bir azdan sonra musiqi gurladı, zalın qapıları açıldı və bal başlandı. (A.Puşkin)

bal⁴ [bal] isim ərəb

Arxaizm. Ürək, qəlb, könül.

bal⁵ [bal] isim ərəb

1. Arxaizm. Fikir, düşüncə.

2. Arxaizm. Yaddaş, hafizə.

3. Arxaizm. Xatirə.

bal⁶ [bal] isim ərəb

Arxaizm. Böyük ağır çəkili su məməlisi; balina.

bala [bala] isim

1. Övlad, uşaq, oğul. □ Ana və bala. Balalara hədiyyə. Bala baldan şirindir. (Atalar sözü). Hər kəsin balası öz gözündə göyçəkdir. (Atalar sözü)
2. Məcazi mənada: övlad, oğul. □ Qafqaz balası, bu körpü cəbhənin mühüm keçidlərindəndir. (Mir Cəlal)
3. Kiçik, körpə heyvan, quş. □ Pişik balası. Tülkü balası. Qarğa balası. Qurd balası qurd olar, eşşək balası – qoduq. (Atalar sözü). Bala quşun ağzı böyük olar. (Atalar sözü)
4. Xitab yerində (çox vaxt “a balam”, “ay balam”, “balam” şəklində də işlənir). □ Ay balam, eybini qan; Bir həya eylə, utan! (M.Ə.Sabir)
5. Sifət kimi: kiçik, balaca, xırda, körpə. □ Xan Sultan qoyunu gözləmək üçün bala çobanı dik qayanın başına qaldırmışdı. (S.Rəhimov)

balabacı [balabacı] isim

Qohum-əqrəba arasında hörmət üçün kiçiklər tərəfindən böyüklərə (qadınlara) müraciət (ad çəkməmək üçün işlənən söz).

bala-bala [bala-bala] zərf

Yavaş-yavaş, az-az, ahəstə-ahəstə.

balaban [balaban] isim

Nəfəslə çalınan qamışdan, ağacdan qayrılan sadə çalğı aləti; düdük, tütək. □ Döyüldü təblü naqarə, çalındı ney, balaban. (A.Səhhət)

balabançalan [balabançalan]

balabançı [balabançı] isim

Balaban çalan, tütək çalan. □ Dəfçalan, zurnaçı, balabançı, mütrüb də manqalın başında oturardı. (H.Sarabski)

balabançılıq [balabançılıx] isim

Balabançının işi, sənəti.

balabibi [balabibi] isim

1. Dialekt. Kiçik bibiyə verilən ad.
2. Gəlinlərə verilən ləqəb; gəlinciyəz.

balaca [balaca] sifət

1. Həcmcə, boyca, ölçücə kiçik, xırda. □ Balaca otaq. Balaca qutu. Balacanın dərdi də balacadır. (Atalar sözü).
2. Sayca, miqdarca az, azacıq, cüzi. □ Balaca dəstə. Balaca bir məbləğ ayırmaq.
3. Azyaşlı, xırdaca, kiçik. □ Balaca qız hələ məktəbə getmir.
4. İsim kimi: uşaq. □ Balacanın neçə yaşı var? Ağıllı balaca yekə cahildən yaxşıdır. (Atalar sözü).
5. İsim kimi: balaca uşağa müraciət. □ Balaca, bir bəri bax!
6. Əhəmiyyətsiz, cüzi, yüngülvarı; bir qədər, bir az. □ Balaca dəyişiklik. Balaca rol. Balaca narazılıq. Mənə balaca soyuq dəyibdir. Aramızda balaca mübahisə oldu. Balaca bir iş üstə küsüşdülər.
7. Zərf kimi: cüzi, yüngülvarı; bir qədər, bir az. □ Balaca tərləmək. Balaca yeyib, içdik. Balaca gözlə.
8. Say kimi: bəzən "bir" sözü ilə – azacıq, bir az, bir qədər. □ Bir balaca gözlə. Sənə bir balaca sözüm var. Sizə bir balaca işim düşüb.