All dictionaries

ərinmək [ərinməx'] feil

Tənbəllik etmək. □ Durmağa ərinmək. Hətta danışmağa ərinir. Çağırılan yerə ərinmə, çağırılmayan yerdə görünmə. (Atalar sözü).

ərinməz [ərimməz] sifət

Ərinməyən, tənbəllik etməyən. □ Ərinməz adam.

ərinməz-ərinməz [ərimməz-ərimməz] zərf

Utanmadan, həyasızcasına, sırtıq-sırtıq. □ O məni görüb söyər, bəzən də ərinməz-ərinməz yüyürüb məni tutar. (M.Hüseyn).

ərinmiş [ərimmiş] feil

1. Əridilərək saflaşdırılmış; ərgin. □ Ərinmiş yağ.
2. Əridilmiş. □ Ərinmiş qurğuşun.

ərinti [ərinti] isim

Elektrotexnika. İki və ya bir neçə metal (yaxud başqa cisimlər) əridildiyi zaman onların qarışması nəticəsində alınan xəlitə. □ Yüngül ərintilər. Qızıl ilə mis ərintisi.

əriş [əriş] isim

Toxuculuq. Xalçada və başqa toxunma mallarda uzununa müvazi gedən əsas iplər. □ Xananın ərişi.

əriş-arğac [əriş-arğaç] isim

1. Toxuculuq. Əriş və arğac, ərişlə arğac birlikdə.

2. Məcazi mənada: qarış-qarış, eninə-uzununa. Səttar Bəhlulzadə vətən torpağını əriş-arğac gəzmişdi.

ərişləmə

ərişləmək [ərişdəməx'] feil

Toxuculuq. Xananın əsas iplərini çəkmək.

ərişlik [ərişdix'] sifət

Toxuculuq. Ərişə yarayan, əriş üçün olan. □ Ərişlik ip.

ərişmək [ərişməx'] feil

Sataşmaq. □ Gahdan qalxır, uşaqlara ərişir; Abırından, saqqalından utanmır. (Aşıq Hüseyn).

əriştə [ərişdə] isim fars

1. Nazik-nazik kəsilib qurudulmuş xəmir parçalarından ibarət məmulat. □ Əriştə bəylər aşı; Quymaq onun yoldaşı. (Atalar sözü).
2. Bu xəmir parçalarından bişirilən sulu xörək, şorba. □ Əriştə şorbası.

əriştəçi [ərişdəçi] isim

Arxaizm. Əriştə bişirib satan adam.

əriştəçilov [ərişdəçilov] isim

Əriştə xəmirləri qovrulduqdan sonra, düyü ilə qarışdırılıb bişirilən xörək.

əriştəli [ərişdəli] sifət

Tərkibində əriştə olan, əriştə qarışığı olan. □ Əriştəli plov.