All dictionaries

ərginlik [ərginnix'] isim

Əriyib maye halına gəlmiş şeyin halı.

ərğənun [ərğənun] isim yunan

İçərisində olan borulara körüklər vasitəsilə hava verilərək çalınan klavişli böyük musiqi aləti; orqan. □ Ərğənun çalmaq.

əridici [əridici] isim

1. Başqa maddələri öz daxilində əridə bilən maddə, məhlul. □ Aptek təcrübəsində əridici kimi ən çox su, spirt, efir və yağlar işlənir. (R.Əliyev).
2. Metal əridən fəhlə.

ərik [ərix'] isim

1. Sarı, ətli, şirin, birçəyirdəkli meyvə və bu meyvənin ağacı. □ Ərik ağacı. Qurudulmuş ərik. Bağda ərik var idi, salam-məlik var idi; Bağdan ərik qurtardı, salam-məlik qurtardı. (Atalar sözü).
2. Dialekt. Cır alça.

ərikgülü [ərix'gülü] isim

Sarı, çəhrayı və tünd-qırmızıya çalan çiçəkləri olan bitki və onun çiçəyi. □ Ərikgülü .. Azərbaycanda bir bəzək bitkisi kimi becərilir. (M.Qasımov).

ərikli [ərix'li] sifət

1. Ərik ağacları olan. □ Ərikli dərə.
2. Tərkibində, içində ərik olan. □ Ərikli konfet. Ərikli şirniyyat.

əriklik [ərix'lix'] isim

Ərik ağacları olan bağ, ərik bağı.

ərimə

ərimək [əriməx'] feil

1. Hərarətin təsiri ilə bərk, yaxud donmuş haldan maye halına keçmək; ərgin hala gəlmək. □ Buzu gün əridər, insanı xəcalət. (Atalar sözü). Dağ başında qala var; Əriməyib hələ qar. (Bayatı).
2. Məhlulun içində həll olmaq. □ Şəkər çayın içində əridi. Duz suyun içində əridi. Toz dərman məhlulun içində əridi.
3. Məcazi mənada: arıqlamaq, zəifləmək, sınıxmaq. □ Xəstə gündən-günə əriyir. Yazıq bir həftənin içində əridi. Qəm insanı əridir. (Atalar sözü).
4. Məcazi mənada: utanmaq, xəcalət çəkmək. □ Heç ərimirsən? Sənin yerinə mən əriyirəm.
5. Yavaş-yavaş yox olub getmək, çəkilmək, çəkilib-getmək, itib-getmək, duyulmaz olmaq. □ Zülmət əridi. Qaranlıq əriyir.
6. Məcazi mənada: ürəyinə yatmaq, ləzzət almaq, həzz almaq, valeh olmaq.
7. Məcazi mənada: cürbəcür yollarla işə verilmək, satılmaq. □ Bu yollarla çox mallar əridi.

əriməzlik [əriməzdix'] isim

Əriməyən şeyin hal və keyfiyyəti.

ərincək [ərincəx'] sifət

Tənbəl, kahal, başısoyuq, canını işə verməyən. □ Ərincək uşaq.

ərincəklik [ərincəx'lix'] feil

Tənbəllik, kahallıq, canını işə verməməzlik.

əringən [əringən]

ərinik¹ [ərinix'] sifət

Tənbəl, kahal, başısoyuq, canını işə verməyən.

ərinik² [ərinix'] sifət

Ərimiş, ərgin.

ərinmə