All dictionaries

əndərilmə

əndərilmək [əndərilməx'] feil

1. Hamısı birdən-birə tökülmək. □ Başına bir vedrə su əndərildi.
2. Birdən yıxılmaq, aşmaq. □ Ağacın üstündə olan uşaq birdən yerə əndərildi.

əndərqəlib [əndərqəlib]

Əndərqəlib eləmək – başdan eləmək, rədd eləmək. □ Necə, nə təhər eləyim? Get, at çölə, əndərqəlib elə çıxsın getsin. (M.İbrahimov).

əndərmə

əndərmək [əndərməx'] feil

Duru, yaxud səpələnən şeyləri qabdan və s.-dən birdən-birə və bütünlüklə tökmək, boşaltmaq. □ Vedrənin suyunu əndərmək. Çuvalın ağzını açıb unu təknəyə əndərdi.

əndərun [əndərun] isim fars

1. İran evlərində evin ailə və qadınlara məxsus hissəsi. □ Məclislə əndərunun arasında dolaşan Fərman idi. (Ə.Haqverdiyev).
2. Ümumiyyətlə, otaq mənasında. □ Mirzə öz əndərununa getdi, mən də soyunub yatdım. (Ə.Haqverdiyev).
3. Arxaizm. Sifət kimi: iç, içəri, daxil. □ Əndərun otaq.

əndəruni [əndəru:ni] sifət

Arxaizm. İç, içəri, daxil. □ Şərq şəhərlərinə məxsus əndəruni və biruni, iki həyətli, bağçası evlərinə yanaşı, boz palçıqdan tikilmiş yoxsul və zəhmətkeş əhali yaşayan daxmacıqlar da çoxdur. (M.İbrahimov).

əndərz [əndərz] isim fars

Arxaizm. Nəsihət, vəsiyyət.

əndişə [əndi:şə] isim fars

1. Fikir, qayğı. □ İnsanın əndişəsi çoxaldıqca onun yuxu görməyi də artır. (S.Rəhimov).
2. Narahatlıq, təlaş, şübhə, vəsvəsə, nigarançılıq, təşviş, iztirab, qorxu. □ Firidun bir zaman parlaq ay işığında Gülnazgilin yatdığı səkiyə çıxdı, əndişə ilə dolu o gecəni xatırladı. (M.İbrahimov).

əndişəli [əndi:şəli] sifət

Əndişəsi, ürəyində fikri olan; dərdli, qayğılı, iztirablı. □ Əndişəli adam.

əndişəlilik [əndi:şəlilix'] isim

Əndişəli, dərdli, fikirli, qayğılı, mənəvi iztirab çəkən, təşviş içində olan adamın hal və vəziyyəti.

əndişəsiz [əndi:şəsiz] sifət

Əndişəsi, fikri, qayğısı, qorxulacaq bir şeyi olmayan; fikirsiz, qayğısız, dərdsiz, sakit, rahat. □ Əndişəsiz adam.

əndişəsizlik [əndi:şəsizdix'] isim

Fikirsizlik, qayğısızlıq, dərdsizlik.

ənduh [ənduh] isim fars

Arxaizm. Qəm, qüssə, kədər.

ənək [ənəx'] isim

1. Yük atı, qoşqu atı, minik atı.
2. Heyvanın qulağına vurulan nişan. □ Çoban ənəklərindən qoyunlarını tanıyır.