AZLEKS - Explanatory and bilingual dictionaries

əmzik [əmzix'] isim

1. Sormaq üçün körpə uşağın ağzına verilən içiboş rezin borucuq. □ Uşağa əmzik ver, ağlamasın.
2. İçində süd, çay və s. olan şüşənin ağzına keçirilən deşikli rezin borucuq. □ Əmziyin südünü boşaltmaq.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

əmzikləmək [əmzix'ləməx'] feil

Dialekt. Döş kimi sallanmaq.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

əmzikli [əmzix'li] sifət

1. Südəmər uşağı olan. □ Əmzikli qadın.
2. Əmzik keçirilmiş, əmziyi olan. □ Əmzikli qab.
3. Mayeni tökmək üçün ağzında yarıq şəklində yeri olan. □ Əmzikli şüşə.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ən [ən] ədat

Keyfiyyət bildirən sifətlərin və zərflərin əvvəlinə gətirilərək üstünlük, şiddət bildirir. □ Dövlətin ən yaxşısı ağıldır. (Atalar sözü). Ən böyük nemət cansağlığıdır. (Atalar sözü).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənam [ənam] isim ərəb

Bəxşiş, hədiyyə, mükafat. □ Ənam almaq. Ənam vermək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənbər [əmbər] isim ərəb

1. Kaşalota oxşar bir balığın mədəsindən çıxarılan gözəl qoxulu maddə. □ Ənbər qara, boz, sarı rəngli, çox yağlı maddədir.
2. Xoş qoxu, ətir. □ Ənbər qoxumaq.
3. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda gözəlin saçına, zülfünə işarə mənasında işlənmişdir. □ Ləblərin görən neylər; Görə bir də ənbəri. (Bayatı).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənbərbar [əmbərbar] sifət ərəb/fars

Klassik ədəbiyyatda ənbər saçan, ətir saçan mənasında işlənmişdir. □ Ənbərbar zülf.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənbərbu [əmbərbu] sifət ərəb/fars

1. Klassik ədəbiyyatda ənbər qoxulu, ənbər kimi ətirli mənalarında işlənmişdir.
2. Ağ, parlaq, ipi dənəli əla düyü növü. □ Ağ ənbərbu. Ənbərbu düyü.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənbərçə [əmbərçə] isim

Arxaizm. Qızıldan döş bəzəyi. □ Keçmişdə bir çox kəndlərdə qadınlar döşlərinə ənbərçə taxırdılar.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənbərə [əmbərə] isim

Dəyirman çarxını işlədən suyun yığılıb şiddətlə töküldüyü nov. □ Dəyirmanın suyu ənbərəyə yığılır, oradan tökülür və çarxı işlədir.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənbərfəşan [əmbərfəşan] sifət ərəb/fars

Klassik ədəbiyyatda ənbər saçan, ətir səpələyən; ənbər qoxuyan. □ Badi-səba İsa kibi gərçi dirildir ölüyü; Ənbərfəşan zülfün dəmi badi-səbayə tən edər. (Ə.Nəbati).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənbəri [əmbəri] sifət ərəb

Ənbər kimi, ətirli, xoşiyli.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ənbərin [əmbərin] sifət ərəb/fars

Klassik ədəbiyyatda ənbər kimi ətirli, ətir saçan mənalarında işlənmişdir. □ Cənnətin ənbərin qapıları usta Ağabalanın üzünə açıldı. (Y.V.Çəmənzəminli).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti