All dictionaries

əhdi-cədid [əhdi-cədit] isim ərəb

İlahiyyat. İncilin və Bibliyanın xristianlığa aid olan digər kitablarının adı.

əhdi-ətiq [əhdi-ətiq] isim ərəb

İlahiyyat. Tövrat və təfərrüatı (Bibliyanın xristianlıqdan qabaqkı ən qədim hissənin adı). □ Rəfayel tablosutək səhnələri Əhdi-ətiqdən; Doymasan köhnə rəfiqdən. (M.Şəhriyar).

əhdləşmə

əhdləşmək [əhddəşməx'] feil

Bir-birinə söz vermək, sözləşmək, əhd-peyman etmək, bir-biri haqqında təəhhüd altına girmək.

əhdnamə [əhdna:mə] isim ərəb/fars

Razılaşma kağızı, müqavilənamə, bağlaşma; təəhhüdnamə. □ Dövlətimizin əcnəbilərlə bağladığı təhqiramiz əhdnamə buna imkan vermirdi. (M.S.Ordubadi).

əhd-peyman [əhd-peyman] isim ərəb/fars

Bir-birinə təntənəli surətdə söz vermə, əhdləşmə. □ İki həsrətli əhd-peyman edib ayrıldılar. (“Aşıq Qərib”).

əhey [əhey]

əhəd [əhəd] isim

1. Əhədini kəsmək (üzmək) – tamam əldən salmaq, üzmək, şiddətli təsir etmək. □ Qızdırma əhədimi kəsdi. Soyuq əhədimi üzdü.
2. Əhədini kəsmək (üzmək) – öldürmək. □ Qurban olasan bu altımdakı hambala, yoxsa əhədini kəsərdim. (Ü.Hacıbəyli).

əhəmiyyət [əhəmiyət] isim ərəb

1. Mühümlük, qiymətlilik, dəyərlilik; rol, dəyər. □ Əsərin əhəmiyyəti. Tədbirin əhəmiyyəti. Müzakirənin əhəmiyyəti.
2. Məna vermək, fikir vermək. □ Onun dediklərinə çox əhəmiyyət vermə.

əhəmiyyətli [əhəmiyətdi] sifət

Əhəmiyyəti olan; mühüm, vacib. □ Əhəmiyyətli məsələlərdən biri. Əhəmiyyətli iş. Əhəmiyyətli hadisə. Əhəmiyyətli qərarlar.

əhəmiyyətlilik [əhəmiyətlilix'] isim

Mühümlük, əhəmiyyətli olma, vaciblik. □ İşin əhəmiyyətliliyi. Mövzunun əhəmiyyətlilik dərəcəsi.

əhəmiyyətsiz [əhəmiyətsiz] sifət

Əhəmiyyəti olmayan, heç bir qiyməti olmayan, nəzərə çarpmayacaq dərəcədə kiçik, cüzi, dəyərsiz, ciddi olmayan, diqqətəlayiq olmayan. □ Əhəmiyyətsiz məsələ. Əhəmiyyətsiz iş. Əhəmiyyətsiz yara. Əhəmiyyətsiz şey üstündə mübahisə.

əhəmiyyətsizlik [əhəmiyətsizdix'] isim

Qiymətsizlik, qeyri-mühümlük, cüzilik, qeyri-ciddilik, diqqətəlayiq olmama. □ Məsələnin əhəmiyyətsizliyi. Hadisənin əhəmiyyətsizliyi.

əhəng [əhənk] isim fars

Əhəngdaşını yandırmaqla əldə edilən ağrəngli, kəsək halında material. □ Əhəng məhlulu. Ağacın gövdəsinə əhəg çəkmək.

əhəngçi [əhənkçi] isim

Əhəngyandıran, əhəngsatan adam.