All dictionaries

əfsanəvi [əfsa:nəvi] sifət fars

1. Əfsanə mahiyyətində olan, nağıl qəbilindən olan, əfsanəyə aid olan; əsatiri. □ Əfsanəvi əsər.
2. Məcazi mənada: qeyri-adi, fövqəladə, misli görünməmiş, nağıllarda olduğu kimi; xəyali. □ Əfsanəvi qəhrəmanlıq. Əfsanəvi gözəllik.

əfsanəvilik [əfsa:nəvilix'] isim

Əfsanəvi olma, qeyriadilik.

əfsər¹ [əfsər] isim alman

Zabit. □ .. Əynində əfsər paltarı, düymələri qızıl kimi par-par parıldayır. (C.Cabbarlı)

əfsər² isim fars

Arxaizm. Tac; qaş-daşlı, bəzəkli papaq.

Qılmasın dünyadə ultanlar mənə təklifi-cud,

Bəs dürür başımda tövfiqi-qənaət əfsəri. (M.Füzuli)

əfsun [əfsun] isim fars

1. Ovsun, sehr. □ Bilməzəm kim, ona təlim nə əfsun etdi. (M.Füzuli).
2. Ovsun duası. □ Mədrəsə müəllimi dərs əvəzinə uşaqlara əfsun yazıb paylayır ki, ilan sancmasın. (C.Məmmədquluzadə).

əfsunçu [əfsunçu] isim

Ovsunçuluqla, sehrbazlıqla məşğul olan adam; ovsunçu, sehrbaz, gözbağlayıcı. □ Əfsunçudur, divanədir, aldanmayın, aldanmayın! (H.Cavid).

əfsunçuluq [əfsunçulux] isim

Ovsunçunun işi, peşəsi; sehrbazlıq, gözbağlayıcılıq.

əfsunkar [əfsunkar] isim fars

1. Ovsunçuluqla, sehrbazlıqla məşğul olan adam; ovsunçu, sehrbaz, gözbağlayıcı.
2. Arxaizm. Sifət kimi: füsunkar. □ Bəlkə məcnunəm, eyləməm inkar; Bais ancaq o hüsni-əfsunkar. (H.Cavid).

əfsunkarlıq [əfsunkarrıx']

əfsunlama

əfsunlamaq [əfsunnamax] feil

Ovsunlamaq, sehrləmək. □ Züleyxanın iri, qara gözləri kimin üzünə gülsəydi, onu əfsunlamazdı? (C.Cabbarlı).

əfsunlu [əfsunnu] sifət

Ovsunlu, ovsunlanmış, sehrlənmiş. □ Əfsunlu baxışlar.

əfsus [əfsus] nida fars

Heyif, təəssüf. □ Əfsus, qocaldım, ağacım düşdü əlimdən; Səd heyif cavanlıq! (M.Ə.Sabir).

əfşan [əfşan] sifət fars

Səpən, saçan, dağıdan, səpələyən. □ Əfşan etmək.

əfv [əff] isim ərəb

Günah və qüsurunu nəzərə almama, günah və təqsirindən keçmə, günahı bağışlama. □ Günahını əfv etmək.

əfvedilməz [əffedilməz] sifət

Əfv oluna bilməyən, bağışlanılmaz, bağışlanması mümkün olmayan. □ Əfvedilməz hərəkət.