All dictionaries

şimşirəkli [şimşirəx'li]

şin [şin] isim alman

1. Təkər qurşağı; təkərin üstünə taxılan dəmir çənbər. □ Təkərin dəmir şini xırda daşları əzib qıcırdadı. (İ.Şıxlı).
2. Avtomobil təkərinin, içi hava ilə doldurulan rezin çənbəri. □ Şinlər sərbəst gedişini təmin etmək və hərəkət hissələrini tez yeyilmədən qorumaq üçündür. (Ə.Əliyev).
3. Tibb. Bədənin (çox vaxt qolun, qıçın) bintlənmiş yerinin tərpənməməsi üçün sarğının altından qoyulan lövhəcik.

şinel [şinel] isim rus

Xüsusi biçimdə tikilmiş əsgəri qış paltosu. □ Sırıqlı pencəyinin üstündən şinelini saldı. (M.Hüseyn).

şinelli [şinelli] sifət

Əynində şinel olan, şinel geymiş. □ Qarşımda ucaboylu, uzun əsgər şinelli bir kişi dururdu. (C.Cabbarlı).

şinəbub [şinəbub]

şingilə [şingilə] isim

Botanika. Kauçuklu bitki.

şingilim [şingilim] isim

Botanika. Xırda, qırmızı toxumları olan kol – bitki.

şinləmə

şinləmək [şinnəməx'] feil

Şin çəkmək. □ Təkərləri şinləmək.

şinli [şinni] sifət

Şin çəkilmiş, şini olan. □ Rezin şinli fayton.

şinyon [şinyon] isim fransız

1. Qadın saç düzümü, arxaya yığılmış saçdan müəyyən forma düzəldilməsi. 
2. Qondarma saç forması.

şipşirin [şipşirin] sifət

Çox şirin, bal kimi şirin. □ Şipşirin üzüm. Şipşirin armud.

şir¹ [şir] isim fars

1. Zoologiya. Pişiklər fəsiləsindən qısa, sarımtıl tüklü, iri gövdəli məməli yırtıcı heyvan; aslan. □ Əlbir olub bir ayı bir şir ilə; Ovladılar dovşanı tədbir ilə. (A.Səhhət). 
2. Məcazi mənada: çox qoçaq, qorxmaz, qüvvətli adam haqqında. □ Qoçaqdı, şirdi balam; Qiblədi, pirdi balam; Gəl, fələk, qıyma mənə; Yazığam, birdi balam. (Bayatı).

şir² [şir] isim

Saxsı qabların üzünə çəkilən şüşəyəoxşar parlaq ərinti.

şiranə [şira:nə] zərf fars

1. Şir kimi, aslan kimi. □ Şiri şiranə tutarlar. (Atalar sözü). 
2. Məcazi mənada: qəhrəmancasına, şücaətlə, cəsarətlə. □ Ta müqabildə duraq şiranə; Yaşamaqçın çalışaq mərdanə. (A.Səhhət).

şirazi [şira:zi] sifət fars

Şirazda düzəldilmiş, Şiraz səpkisində hazırlanmış. □ Şirazi kürk.