All dictionaries

şırım [şırım] isim

1. Torpaqda kotanın və ya başqa alətin açdığı dərin iz, zolaq. □ Tarlalar şırımlarla suvarılır.
2. Məcazi mənada: zolaq, xətt, tikiş yeri, çapıq yeri. □ Üz-gözündə şırım görünür.

şırım-şırım [şırım-şırım] sifət

Zolaq-zolaq, zol-zol, cızıq-cızıq, şırımlar halında. □ Şırım-şırım paltar.

şırınqa [şırınqa] yunan

şırmanma

şırmanmaq [şırmammax] feil

Dialekt. Yaxına gəlmək, qucaqlamaq, boynuna sərilmək. □ Uşaq anasına şırmandı.

şırnaq [şırnax] isim

Nazik su axını; fəvvarə. □ Quyunu su şırnağı ilə yumaq.

şırp [şırp] zərf

O saat, dərhal, birdən. □ Şırp qapı açıldı.

şırpaşırp [şırpaşırp] zərf

Tez-tez, ara vermədən, qızğın. □ Şırpaşırp iş görmək.

şırpıltı [şırpıltı]

şırran [şırran] isim

Şəlalə. □ Xatun ... vedrəni götürüb, dağdağan dibindəki şırrana tərəf suya yollandı. (S.Rəhimov).

şır-şır [şır-şır] isim

1. Bir qaydada axan, tökülən sudan və ya yağışdan hasil olan səsi bildirən təqlidi söz.
2. Zərf kimi: bir qaydada axan, tökülən sudan və ya yağışdan hasil olan səsi bildirən təqlidi söz. □ Səssiz dərədə bərq vurar şır-şır axan su. (A.Səhhət).
3. Şəlalə.

şırtıldama

şırtıldamaq [şırtıldamax] feil

Şırtıltı səsi çıxartmaq. □ ...ikinci qamçı qulağının dibində şırtıldadı. (M.Hüseyn).

şırtıltı [şırtıltı] isim

Qamçı, yaxud nazik çubuqla vurduqda çıxan səsi bildirən təqlidi söz.

şırvanmaq [şırvammax] feil

1. Nəvaziş göstərmək.
2. Yalmanmaq (itlərdə); quyruq bulamaq. □ İt sahibinə şırvanırdı.