All dictionaries

şərabxor [şərapxor] sifət ərəb/fars

1. Şərab düşkünü, içki düşkünü, içkiçi. □ Alagöz ... bu ehtiraslı şərabxor xanıma bağlanmışdı. (S.Rəhimov).

2. İsim kimi: şərab düşkünü, içki düşkünü, içkiçi adam. □ Bütün şərabxorlar kimi Qədirdə də bu ləyaqəti gözləmək əbəs idi. (Mir Cəlal).

şərafət [şəra:fət] isim ərəb

Şərəf, hörmət, etibar; heysiyyət, mənlik. □ Elm idi əgər bəxş edən insana şərafət; Millət nə səbəbdən ona göstərmədi rəğbət? (M.Ə.Sabir).

şərafətli [şəra:fətdi] sifət

1. Şərəfli, hörmətə layiq, mübarək, əziz. □ Haman şərafətli ayın adı mahi-mübarəki-rəmazandır. (C.Məmmədquluzadə).
2. Zərf kimi: şərəfli, hörmətə layiq, mübarək, əziz. □ Bugünkü bayramımızı şərafətli keçirməliyik. (Ə.Haqverdiyev).

şərait [şəra:yit] isim ərəb

1. Bir şeyin həyata keçməsi üçün lazım olan şərtlərin məcmusu; vəziyyət. □ Hər şey şəraitdən asılıdır.
2. Şərtlər; bir işin, hadisənin, prosesin baş verdiyi, cərəyan etdiyi mühit. □ Həyat şəraiti. Danışıqlar qarşılıqlı anlaşma şəraitində keçdi.

şərakət [şəra:kət] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda şəriklik, şərik olma, bərabər iştirak etmə, yoldaşlıq mənalarında işlənmişdir.

şərakətli [şəra:kətdi] sifət

1. Şərikli, müştərək, bir yerdə, ortaqlı. □ Şərakətli bağ.
2. Zərf kimi: şərikli, müştərək, bir yerdə, ortaqlı. □ ...hər beş adama bir koma tikdirib şərakətli barama saxlaya bilərsiniz. (Ə.Haqverdiyev).

şərar [şərar]

şərarə [şəra:rə] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda qığılcım mənasında işlənmişdir. □ Nagəhan bir şərarə qəlyandan; Düşdü əmmaməsinə sol yandan. (S.Ə.Şirvani).

şərarəli [şəra:rəli] sifət

Qığılcımlı, qığılcımsaçan. □ ...gün o şərarəli oxlarını bizə çatdırmağa çalışırdı. (T.Ş.Simurq).

şərarətçi [şəra:rətçi] isim

Fitnəçi, fəsadçı, mərdimazar.

şərarət  [şəra:rət] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda yamanlıq, pislik, mərdimazarlıq, şər iş; fitnə; fəsad mənalarında işlənmişdir. □ Hər kəs şərarət əksə, peşmanlıq bitər. (Atalar sözü).

şərbaf [şərbaf] isim fars

Nazik saplardan əl ilə bafta və sair bu kimi şeylər toxuyan, tikmə tikən usta. □ Papaqçı, dəmirçi, nalbənd, başmaqçı və şərbafdan başqa sənətkara gümanımız gəlmir. (Y.V.Çəmənzəminli).

şərbaflıq [şərbaflıx] isim

Şərbaf peşəsi, şərbaf sənəti. □ Şərbaflıq eləmək.

şərbaz [şərbaz] sifət ərəb/fars

Şər, böhtan atmağı sevən; iftiraçı, fitnəçi. □ Şərbaz adam.

şərbətçi [şərbətçi] isim

Şərbət hazırlayıb satan adam. □ ...şərbətçi sıra iskəmlə üzərində oturan müştərilərinə şərbət verir. (H.Cavid).