All dictionaries

şənləşmək [şənnəşməx'] feil

1. Sevinmək, fərəhləşmək, şadlaşmaq, açılmaq; üzü gülmək.
2. Məcazi mənada: canlanmaq, ruhlanmaq.

şənlətmə

şənlətmək [şənnətməx'] feil

1. Şən etmək, fərəhləndirmək, könlünü açmaq, canlandırmaq, ruhlandırmaq. 
2. Məcazi mənada: canlandırmaq, can vermək. □ Turxan bəydən ayrıldığımız gecə gözlərim bağçanı şənlədən çiçəklərə ilişdi. (H.Cavid).

şənlik [şənnix'] isim

1. Şadlıq, sevinc, fərəh. □ Bəndalı həmişə evə gələndə bir şənlik, xoşluq gətirərdi. (Mir Cəlal).
2. Təntənə, şadlıq məclisi, şadyanalıq, çalıb-çağırma, bayram. □ Xalq şənliyi. Məktəbdə şənlik keçirilirdi.

şənlik-şadlıq [şənnix'-şaddıx]

şənliksiz [şənnix'siz] sifət

1. Şənlik olmayan, çalçağırsız, sakit, süst. □ Şənliksiz tədbir.
2. Zərf kimi: şənlik olmayan, çalçağırsız, sakit, süst. □ Məclis şənliksiz keçdi.

şən-şən [şən-şən] sifət

1. Sevinə-sevinə, fərəhlə, şən halda, sevinclə. □ Bu gördüyün şən-şən ellər bizimdir; Qarlı dağlar, coşqun sellər bizimdir. (A.Şaiq).
2. Zərf kimi: sevinə-sevinə, fərəhlə, şən halda, sevinclə. □ Yaşıl çəmən bayraq edər laləni; Ötərsiniz onda şən-şən, durnalar. (S.Rüstəm).

şən-şərafət [şən-şəra:fət] isim

1. Hörmət, etibar, sayğı, şərəf, heysiyyət. □ Şən-şərafət duymaq.
2. Əsil, nəcabət.

şən-şövkət [şən-şö:kət]

şənü-şövkət [şə:nü-şö:kət]

şər¹ [şər] isim ərəb

1. Pislik, yamanlıq, fənalıq, pis iş. □ Xeyir və şər. Şər deməsən, xeyir gəlməz. (Atalar sözü).
2. Böhtan, iftira, fitnə, intriqa; xata, xata-bala. □ ...səni o iki şeytanın şərindən mühafizə etməyi bacarmıram. (S.S.Axundov).
3. Sifət kimi: böhtançı, iftiraçı, fitnəçi, intriqaçı, xatakar. □ Şər adamdır, ondan uzaq ol.

şər² [şər] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda şəriət mənasında işlənmişdir. □ Söz yox ki, badə şərdə olmuş bizə həram; Zənnim budur ki, yar ilə içsən həlal olur. (S.Ə.Şirvani).

şərab [şərap] isim ərəb

Üzümdən hazırlanan spirtli içki; çaxır. □ Şərab şər gətirər. (Atalar sözü).

şərabçı  [şərapçı] isim

1. Şərab hazırlayan, çaxırçı.
2. Şərabsatan. □ ...Şərabçılar ... şüşələri açıb rətlin içinə tökməyə başladılar. (M.S.Ordubadi).

şərabçılıq [şərapçılıx] isim

1. Şərab hazırlama, şərabçı peşəsi. □ Şərabçılıqla məşğul olmaq. 
2. Üzüm və başqa meyvələrdən şərab hazırlama işi. □ Şərabçılıq sənayesi.

şərabxana [şərapxana] isim ərəb/fars

1. Şərab çəkilən karxana; şərab çəlləklərinin saxlandığı yer. □ Girdi şərabxanəyə bir gün pişik; Ta ki, siçan tutmağa çəkdi keşik. (S.Ə.Şirvani).
2. Şərabçı dükanı, şərab içilən yer; meyxana.