All dictionaries

ümidləndirmə

ümidləndirmək [ümitdəndirməx'] feil

Ümidvar etmək, ümid vermək, arxayın etmək.

ümidlənmə

ümidlənmək [ümitdəmməx'] feil

Ümidvar olmaq, ümid bəsləmək, ümid etmək, arxayın olmaq.

ümidli [ümitdi] sifət

1. Bir işin yaxşı qurtaracağına ümid verən; ümidverici. □ Ümidli məsləhət.

2. Ümid edilə bilən, inanılan, etibarlı. □ Yatmışdı sağ qolda Nəbi səngərə; Tutmuşdu özünə ümidli bərə. (H.K.Sanılı).

ümidsiz [ümitsiz] sifət

1. Heç bir ümid verməyən, ümid edilməyən, arxayın etməyən. □ Ümidsiz cavab.

2. Zərf kimi: heç bir ümid verməyən, ümid edilməyən, arxayın etməyən. □ Ümidsiz danışmaq.

3. Ümidini kəsmiş, məyus, naümid. □ Teymur isə o qədər də ümidsiz deyildi. (M.Hüseyn).

4. Zərf kimi: ümidini kəsmiş, məyus, naümid. □ Qulu bu dəfə ümidsiz və könülsüz gəldi. (A.Şaiq).

5. Sağalmasına, xilas olmasına, qurtarmasına ümid olmayan, çarəsiz (ağır xəstə haqqında). □ Qüdrət ümidsiz ağır yataqdan qalxmışdı. (Mir Cəlal).

ümidsizcə [ümitsizcə] zərf

1. Ümidsiz halda, ümidini itirmiş halda, ümidsizliklə. □ Ümidsizcə cavab vermək.

2. Çarəsizcə.

ümidsizcəsinə [ümitsizcəsinə]

ümidsizlik [ümitsizdix'] isim

1. Heç bir ümid olmadığı hal; naümidlik. □ O çöhrələrdə, o gözlərdə ümidsizlikdən bir əsər varmı? (H.Nəzərli).

2. Çarəsizlik.

�

ümidvar [ümitvar] sifət

1. Ümidli, ümid edən.

2. Ümidvaram şəklində – xatircəməm, inanıram. □ Ümidvaram ki, sən işini qüsursuz yerinə yetirəcəksən.

ümidverən [ümitverən]

ümidverici [ümidverici] sifət

1. Bəslənilən ümidi doğruldacaq, gələcəkdə kamil bir insan olacağına ümid bəslənilən, gələcəyi olan. □ Məktəbimizdə istedadlı və ümidverici gənclər vardır.

2. Ümid ifadə edən, ümidli. □ Ümidverici vəziyyət.

ümman [ümman] isim ərəb 

1. Böyük dəniz, dərya, okean. □ Cüt axıb tökülür çaylar ümmana; Uca-uca dağlar lap baş-başadır. (N.Rəfibəyli).

2. Məcazi mənada: hədsiz, həddən artıq, sonsuz, çox. □ Ümman dərdim var mənim; Könlüm olur xar mənim; Məskənim dağlar başı; Həmdəmimdir qar mənim. (Bayatı).

ümum [ümum] isim ərəb 

Hamı, hamısı. □ Ümuma aid məsələ.

ümumbəşəri [ümumbəşəri] sifət ərəb 

Bütün adamlara, bütün bəşəriyyətə xas olan, aid olan, bütün insanlar üçün əhəmiyyəti olan. □ Ümumbəşəri mövzu.