Ərəbcə olan şaqul (rusca: отвес) sözünün təhrifindən əmələ gəlib. Ustalar hörgü zamanı ondan istifadə edirlər ki, divarda əyrilik alınmasın. Söz bizdə məcazi məna da kəsb edib: “xəlvət işi xəbər verən” anlamında da işlədilir (çuğullamaq). (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğətiÇul sözündən əmələ gəlib, “çula bürümək” deməkdir. Çul, corab, çuval sözləri güman ki, qohumdur. Çulğa “sarımaq” (обматывать) deməkdir, çul “sarımaq vasitəsi”dir, corab da “ayağa sarınan əşya”dır. -ğa şəkilçisi isimlərdən feil düzəldib: çul ismindən çulğamaq feili məhz bu yolla əmələ gəlib. Tatar dilindəki çulğa sözünü ruscaya “окружать”kimi tərcümə edirlər. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti