Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ağdərili [ağdərili] sifət

Dərisinin rəngi ağ olan (adam). □ Bir vaxtlar Amerikada ağdərililərin mindiyi avtobus da fərqli idi.

ağdiş [ağdiş] isim

Zoologiya. Məməlilərin cücüyeyənlər dəstəsinə mənsub, ev siçanından kiçik heyvan.

ağərdə [ağərdə] isim

Xalçaçılıq. Nazik, zərif, çox incə toxunuşlu parçadan hazırlanan paltar.

ağfərş [ağfərş] isim

Xalçaçılıq. Xüsusi bayram mərasimləri zamanı insanların ağ paltar geyinərək üzərində əyləşdikləri xalça.

ağgöz [ağgöz] sifət

Qorxaq, cəsarətsiz, ağciyər. □ Qız bu işdə ağgöz olduğunu hər dəqiqə hiss etdirirdi.

ağgözlük [ağgözdüx'] isim

Qorxaqlıq, cəsarətsizlik, ağciyərlik. □ Müharibə şəraitində ağgözlük eləmək bizə yaraşmaz.

ağgün [ağgün] sifət

Xoşbəxt.

ağgünlü [ağgünnü]

ağı¹ [ağı] isim

Zəhər; çox acı şey, zəqqum. □ Aşiqə vəfalı bir həmdəm gərək; Həmdəmsiz bal yesə, ona ağıdır (M.P.Vaqif). 

ağı² [ağı] isim

1. Qadınların ölü üstündə, yasda avazla söylədikləri yanıqlı sözlər. □ Evdəki ağı səsləri adamın ürəyini dağlayırdı.

2. Ədəbiyyatşünaslıq. Şifahi xalq şeirində yas mərasimi ilə bağlı qüssə, dərd, kədər ifadə edən şeir forması; edi.

bağlatdırmaq [bağlatdırmax] feil

İkinci şəxs vasitəsilə üçüncü şəxsə bağlatmaq.

bağlatmaq [bağlatmax] feil

İkinci şəxs vasitəsilə bağlamaq.

bağlayıcı [bağlayıcı] isim

1. Qrammatikada: cümlələri və ya cümlə üzvlərini bir-birinə bağlamaq üçün işlənilən köməkçi nitq hissəsi; məsələn, və, ki, çünki, belə və s. □ Bağlayıcılar sintaktik vəzifəsinə görə iki qrupa bölünür: tabesizlik bağlayıcıları, tabelilik bağlayıcıları.
2. İki şeyi bir-birinə birləşdirən, bağlayan, əlaqələndirən vasitə və s.

bağlı [bağlı] sifət

1. İp, zəncir və s. ilə bağlanmış, rəbt edilmiş, bənd edilmiş. □ Bağlı aslana dovşanlar da hücum edər. (Atalar sözü).
2. Sarınmış, sarğılı. □ Bağlı göz. Bağlı baş. Bağlı qıç.
3. Qıfıllı, kilidli, qapalı, qapağı və ya qapısı örtülmüş. □ Bağlı qapı. Bağlı sandıq. Bağlı şkaf. Bağlı qapıya xata dəyməz. (Atalar sözü).
4. Bağı, qaytanı olan; qaytanlı. □ Bağlı tuman. Bağlı çəkmə.
5. İşlənməz, keçilməz; hərəkətə yol verməyən, qabağına sədd çəkilmiş. □ Bağlı yol. Bağlı qapı.
6. Bitmiş, qurtarmış. □ Sədr iclası bağlı elan etdi.
7. Məcazi mənada: kənar adamların girməsinə, isifadəsinə, bilməsinə icazə verilməyən; qapalı, gizli. □ Bağlı iclas. Bağlı məktəb.
8. Məcazi mənada: asılı, əlaqədar, əlaqəli. □ Məsələnin həlli böyük çətinliklə bağlıdır. Bu iş sənə bağlıdır.
9. Bənd olmuş, vurulmuş; məftun. □ Bəlkə qız səni sevmir? Ürəyi özgəsinə bağlıdır? (M.F.Axundzadə).
10. Kağız, parça və s. içərisinə qoyulub bağlanmış şeylər; düyünçə, boğça. □ Qadın əlində böyük bir bağlı aparırdı. (M.S.Ordubadi).

bağlı-bağatlı [bağlı-bağatdı] sifət

Bağları, yaşıllığı çox olan. □ Mərənd .. bağlı-bağatlı və çox dadlı meyvələri olan bir yerdir. (M.İbrahimov).

bağlı-bağçalı [bağlı-baxcalı] sifət

Bağı, bağçası olan. □ Bağlı-bağçalı ev.