Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

acıq [acıx] isim

Hirs, hiddət, qeyz, qəzəb. □ Acıq gələr göz qaralar, acıq gedər üz qaralar. (Atalar sözü).

acıqarpız [acıqarpız] isim

Botanika. Gövdəsi yerlə sürünən çoxillik bitki (dərman bitkisi). □ 3-5 qanadlı girdə yarpaqlara malikdir; sarı rəngli böyük çiçəkləri tək-tək yerləşmişdir (R.Əliyev).

acıqdırmaq [acıxdırmax] feil

Aclıq hissi doğurmaq.

acıqıcı [acıqıcı] isim

Botanika. Vəzəriyə, tərəyə oxşar yeməli bir bitki. □ Anam həmişə yeməyin yanında süfrəyə acıqıcı da qoyardı.

acıq-qıcıq [acıx-qıcıx] isim

Birisini acıqlandırmaq, hiddətləndirmək məqsədilə deyilən söz, edilən hərəkət. □ Hamı onun acıq-qıcığından cana doymuşdu.

acıqla [acıxnan] zərf

1. Acıqlı bir sürətədə, hiddətlə, hirslə. □ Acıqla iş görən zərərin çəkər.

2. Qəsdən, tərsinə olaraq. □ Acıqla ona kömək etmədi.

acıqlandırma

acıqlandırmaq [acıxlandırmax] feil

Acığını tutdurmaq; öz hərəkəti, sözü və s. ilə birinin hirslənməsinə, acıqlanmasına səbəb olmaq. □ Dünən bacım məni bərk acıqlandırmışdı.

acıqlanma

acıqlanmaq [acıxlammax] feil

1. Acığı tutmaq, hirslənmək, hiddətlənmək, qızmaq. □ Adam hər xırda şeyə görə acıqlanmaz.

2. Birinin üstünə qışqırmaq, məzəmmət etmək, danlamaq. □ Anası qızına acıqlandı.

acıqlı [acıxlı] sifət

1. Hirsli, hiddətli, qəzəbli. □ Acıqlı adam. Acıqlı söz. Acıqlı baxış. Acıqlı cavab. Acıqlı danışmaq. Acıqlı baxmaq. Acıqlı başda ağıl olmaz. (Atalar sözü).

2. Məcazi mənada: şiddətli, coşqun, dəhşətli və s. □ Acıqlı dalğa. Acıqlı külək.

3. Zərf kimi: hirslə, hiddətlə, qəzəblə. □ Acıqlı baxmaq. Acıqlı cavab vermək. Acıqlı danışmaq.

acıqlı-acıqlı [acıxlı-acıxlı] zərf

Acıqlı halda, hirsli-hirsli. □ Müdir acıqlı-acıqlı baxaraq öz narazılığını bildiridi.

acıqlılıq [acıxlılıx] isim

Acıqlı adamın halı, vəziyyəti, xassəsi, hirslilik.

acıqmaq [acıxmax] feil

1. Acmaq, aclıq hiss etmək, yemək istəmək. □ O bərk acıqmışdı.

2. Dialekt. Yoxsullaşmaq, kasıblaşmaq, əli aşağı düşmək.

acıqovuq [acıqovux] isim

Botanika. Zəncirotu, qabsındıran (çoxillik ot).