Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ziyilli [ziyilli] sifət

Ziyili olan, ziyillə örtülü olan. □ Ziyilli qurbağa.

ziyillilik [ziyillilix'] isim

Ziyilli olma, ziyil çıxarma, ziyillə örtülü olma.

ziyilotu [ziyilotu]

zod [zod] isim

1. Metalları qaynaq yolu ilə bir-birinə yapışdırma, calama, birləşdirmə, qaynaq.
2. Metalda qaynaq, calaq yeri.
3. Metalı döyməklə uzatma.
4. Məcazi mənada: kəsər, təsir, itilik. □ Ağzının zodu yoxdur.

zodiak [zadiyak'] isim yunan

Astronomiya. Günəş, ay və bir çox planetlərin hərəkət etdiyiekliptika boyu 15 dərəcə enində astronomik kəmər. □ 12 zodiak bürcü var.

zodlama

zodlamaq [zoddamax] feil

1. Zod qoymaq, qaynaq yolu ilə calamaq (dəmiri).
2. Metalı döyməklə uzatmaq.

zodlu [zoddu] sifət

1. Zodu olan. □ Zodlu balta.
2. Məcazi mənada: kəsərli, ağzıodlu.

zoğ [zoğ] isim

1. Ağacda və başqa bitkilərdə yenicə cücərən göy qabıqlı incə budaqların hər biri; pöhrə. □ Söyüdün zoğları.
2. Ağacın və başqa bitkinin yer altındakı rişələrindən çıxan cücərti. □ Əkdim palıd; Çıxdı şabalıd; Ortasından bir zoğ çıxdı; Nə palıddır, nə şabalıd. "Qatır" (Tapmaca).

zoğal [zoğal] isim

1. Yeməli, qırmızı meyvəsi olan bərk oduncaqlı ağac (kol). □ Zoğal 5-6 metr hündürlükdə, qışda yarpağı tökülən kol və ya ağacdır.
2. Bu ağacın xırda turş meyvəsi. □ Zoğal mürəbbəsi.

zoğalaşı [zoğalaşı] isim

Zoğal və ya zoğal qurusu ilə bişirilən aş.

zoğalı [zoğalı] sifət

Zoğal rəngində, tünd-qırmızı. □ Zoğalı parça.

zoğallıq [zoğallıx] isim

Çoxlu zoğal ağacı bitən yer, zoğal ağacları bol olan yer.

zoğlama

zoğlamaq [zoğlamax] feil

1. Zoğ atmaq, zoğ vermək, ağacın kökündən zoğlar çıxmaq.
2. Yerə yeni kök atmaq.