Bax: zıqqanmaq.
1. Dialekt. Quşun yeni yumurtadan çıxmış tüksüz balası; ətcəbala. □ Onun dişsiz ağzı zılğa cücə kimi açıldı. (S.Rəhimov). 2. Dialekt. Quraqlıqdan sıxıntı çəkib incəlmiş. □ Zılğa taxıl (bitki). 3. Dialekt. Çox zəif, tək-tük tükləri olan.
Dialekt. Çuğundur.
Dialekt. Tamamilə, bütün, başdan-başa, səlt. □ Bu ət zılxa yağdır.
Dialekt. Gözdən, ağızdan, burundan axan selik.
See also:
Dialekt. Zılığı olan, zılıq axan.
Dialekt. Zığ, bataqlıq yer; yaş peyin tökülmüş yer.
Deşik açmaq üçün əl aləti; deşikaçan.
Vulqarizm. Əsil mənası zərdüşti (kafir, dinsiz) olub, canlı dildə söyüş məqamında işlənir. □ ..Bu zındıq oğlu zındıqdır ki, ondan bir tük də çəkmək olmayır. (N.Vəzirov).
Quş ifrazatı, quş təzəyi. □ Toyuq zınq atdı.
Zəngin, qumrovun çıxardığı səsi bildirən təqlidi söz.
Bax: zınqıldamaq.
İncə zəng səsi çıxarmaq. □ Qumrov zınqıldadı.
Bax: zınqıldatmaq.
Zəngi və ya metalı bir şeylə vuraraq zanqıltı səsi çıxartmaq.
Zəngin çıxardığı səs, incə zəng səsini bildirən təqlidi söz. □ Telefon zınqıltısı növbətçi həkim otağını doldurdu. (S.Rəhimov).
