Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

vav [vav] ərəb

Ərəb əlifbasında “و” yazılan hərfin adı.

vaveyla [vaveyla] isim ərəb

Vay, dad, fəryad, fəğan. □ Vaveyla qoparmaq.

vay [vay] nida

1. Qorxu, həyəcan, təəssüf, kədər, ağrı, təəccüb, fərəh kimi hissləri ifadə edir. □ Vay, yazıq! Vay, ilana bax!

2. Yenə yuxarıdakı mənalarda olaraq, müxtəlif tərkiblər daxilində işlənir. □ Vay, dədəm, vay! Vay, mənim başım! Vay, mənim günümə!

3. Bəzən təkrar şəklində işlənir vay-vay, vay-vay-vay. □ Qorxuram Zakiri hicrin qəmi bir halə sala; Görən adəm deyə vay-vay, budu divanə gəlir. (Q.Zakir)

4. İsim kimi: yas, ölü yeri, yaxud müsibət, bədbəxtlik mənasında. □ Öldür Ələsgəri qurtulsun canı; Vay xəbərin göndər qohum-qardaşa. (Aşıq Ələsgər)

vayxır [vayxır] sifət

1. Huşsuz, fərsiz.

2. Mineral su adı.

vayıldama

vayıldamaq [vayıldamax] feil

Vay demək, inildəmək, zarımaq, ax-vay etmək. □ Alo zarıyan yasavulu dümsüklədi: – Əyə, balam, niyə vayıldayırsan, arvad deyilsən ki?! (S.Rəhimov).

vayıldaşma

vayıldaşmaq [vayıldaşmax] feil

Birlikdə vayıldamaq (bir neçə adam).

vayıltı [vayıltı] isim

Vay səsi, ax-uf səsi, inilti səsi.

vayqanlı [vayqannı] sifət

Əsassız olaraq adı pisliyə çıxmış (adətən “adı vayqanlı” şəkildə işlənir). □ Heç kəsin adı vayqanlı olmasın. (Atalar sözü).

vaylı [vaylı] sifət

Fəlakətli, həyəcanlı, təlaşlı. □ Axşam çökdü şəhərə, bir südlü, aylı axşam; Çoxlu xəbər gətirdi; şivənli, vaylı axşam. (Ə.Cavad).

vaysılanmaq [vaysılammax]

vaysınma

vaysınmaq [vaysımmax] feil

Heyifsilənmək, ax- vay etmək, çox təəssüf etmək. □ Nəbi yoldaşı Mahmudun ölməsi üçün çox vaysılanırdı. (“Qaçaq Nəbi”).

vaz¹ [vaz] isim

Baramaçılıqda kələfcə şəklində sarınan incə yalınqat ipək teli.

vaz² [vaz] isim

Vaz keçmək – əl çəkmək, fikrindən daşınmaq. □ Öz fikrindən, niyyətindən vaz keçmək.

vaz³ [vaz] isim

Vaz atmaq – hoppanmaq, sıçramaq, atılmaq, atılıb-düşmək. □ Sürü üstündə çobanlar yatmaz qorxudan; Çöldə heyvan ya maral vaz atmaz qorxudan.(A.Səhhət).