Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ucdan-qıraqdan [ucdan-qıraxdan]

ucdan-qulaqdan [ucdan-qulaxdan] zərf

Başqalardan, özgələrdən; bilavasitə deyil, bilvasitə. □ Mən nəfəs almadan, heç olmasa ucdan-qulaqdan bir şey eşitməyə çalışdım. (İ.Hüseynov).

ucdantutma [ucdantutma] zərf

1. Fərq qoymadan, ayırmadan, arada buraxmadan, hamını, başdan-başa, bilavasitə bir-birinin ardınca, bir-bir. □ Ucdantutma siyahıya alma.
2. Sifət kimi: fərq qoymadan, ayırmadan, arada buraxmadan, hamını, başdan-başa, bilavasitə bir-birinin ardınca, bir-bir. □ Ucdantutma səfərbərlik.

ucqar [ucqar] isim

1. Ölkənin, dövlətin, şəhərin, qəsəbənin mərkəzindən kənarda olan hissəsi, məhəlləsi, ümumiyyətlə bir yerin ən uzaq hissəsi, kənarı. □ Ucqar kənd. ..Meşənin ucqarında dağkeçisi görünür. (S.Rəhimov).

2. Uzaq. □ Mənə gəl-gəl deyir hər ev, hər ocaq; Yurdumun ən ucqar bucağındayam. (S.Rüstəm).

ucluq [uclux] isim

Bir şeyin ucuna keçirilən, taxılan, geydirilən adətən konusşəkilli qalpaqcıq. □ Karandaş ucluğu. Mərmi ucluğu.

ucsuz-bucaqsız [ucsuz-bucaxsız] sifət

Ucu-bucağı olmayan, hədd-hüdudu olmayan; çox geniş, intəhasız. □ Ucsuz-bucaqsız tarlalar. Ucsuz-bucaqsız ölkəmiz.

ucubiz [ucubiz] sifət

Ucu biz kimi olan, ucuşiş, ucu getdikcə nazikləşən. □ Ucubiz burun.

ucuiti [ucuiti] sifət

Ucu iti olan, ucuşiş. Ucuiti dəmir. □ Ucuiti yaba.

ucundan [ucunnan] zərf

...səbəbindən, ...üzündən, ...ucbatından, ...görə. □ Ana bala ucundan canını oda yaxar. (Atalar sözü).

ucundan-bucağından [ucunnan-bucağınnan] zərf

Oradan-buradan. □ Mən kitabı tapdım, ucundan-bucağından oxudum. (M.S.Ordubadi).

ucuşiş [ucuşiş]

ucuz [ucuz] sifət

1. Az pula satılan, qiyməti aşağı olan, dəyəri baha olmayan. □ Ucuz palto. Ucuz parça. Ucuz enerji.

2. Zərf kimi: az pula satılan, qiyməti aşağı olan, dəyəri baha olmayan. □ Taxılı ucuz buraxın, çox buraxın, çörək də ucuz olsun. (M.S.Ordubadi).

3. Məcazi mənada: zəhmətsiz, əziyyətsiz, asanlıqla əldə edilən (başa gələn). □ Ucuz şöhrət ardınca qaçmaq. Ucuz qazanc.

4. Məcazi mənada: heç bir qiyməti, dəyəri olmayan; dəyərsiz, əhəmiyyətsiz, boş, bayağı. □ Ucuz söhbətlər.

ucuzca [ucuzca] sifət

1. Çox ucuz. □ Ucuzca mal.

2. Zərf kimi: çox ucuz. □ Ucuzca satmaq.

3. Məcazi mənada: çox ucuz, dəyərsiz. □ Allahın bu ucuzca ölümü də gəlib məni tapmır. (Ə.Haqverdiyev).

ucuzçu [ucuzçu] sifət

Malını ucuz satan, yaxud ucuz mallar axtarıb satın alan adam.

ucuzlanma