Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

tabesiz [ta:besiz] sifət

Dilçilik. Tabesiz mürəkkəb cümlə – iki və daha artıq müstəqil cümlədən düzələn mürəkkəb cümlə; məsələn, Hava tutqunlaşır, ətraf dumanlı bir pərdəyə bürünürdü. (M.Hüseyn).

tablama

tablamaq [tablamax] feil

Tab gətirmək, davam gətirmək, dözmək, tablaşmaq. □ Bu dərdə tablamaq müşkül olsa da; Eşqsiz ürəyi daş sanıram mən. (B.Vahabzadə).

tablaşma

tablaşmaq [tablaşmax] feil

Tab gətirmək, davam gətirmək, dözmək, tablamaq. □ ..ölümünə heç vaxt razı ola bilmərəm və Tarverdiyə də arvad olmağına tablaşmaram! (M.F.Axundzadə).

tablı [tablı] sifət

Dözümlü, dayanıqlı, davam gətirən, davamlı. □ Məni belə tablı edən; Ancaq onun öz əlidir. (M.Rahim).

tablo [tablo] isim fransız

1. Rəssamlıq. Şəkil, rəsm, iri şəkil. □ Güldanın üzərində Bağdad həyatının cürbəcür tabloları var idi. (M.S.Ordubadi).
2. Nəzarət altında olan obyektlərin vəziyyətini göstərmək üçün üzərində işıq və ya elektromaqnit göstəricilər olan siqnal (işarə) lövhəsi.

tabor [tabor] isim

1. Bir yerdən başqa yerə köçən qaraçı dəstəsi, habelə onların düşərgəsi, at-arabası.
Dağların ətəyində yerləşən üzüm bağlarının kənarında köçəri qaraçı taboru dincəlir.
2. Arxaizm. Qədimdə istehkam halına gətirilmiş kazak düşərgəsi (at-arabaları ilə bir yerdə).
3. Hərb. Arxaizm. Batalyon. □ Mirbalayev tabora “azad” komandası verdi. (M.Hüseyn).

tabsız [tabsız] sifət

Gücsüz, taqətsiz, qüvvətsiz.

tabsızlaşma

tabsızlaşmaq [tabsızdaşmax] feil

Tabdan düşmək, taqətsiz olmaq, gücdən düşmək.

tab-taqət [tab-ta:qət]

tab-tavan [tab-tavan]

taburet [taburet]

taburetka [taburetk'a] isim rus

Söykənəcəyi olmayan sadə stul, kürsü. □ Gülzar .. qayıdıb, yaş taburetkaları divar dibindən çəkdi. (İ.Hüseynov).