Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

tələbnamə [tələbna:mə] isim ərəb/fars

Bir şeyin verilməsi və ya bir işin görülməsi, yaxud bir şəxsin müəyyən adamın sərəncamına göndərilməsi haqqında rəsmi xahiş (kağız). □ Sədr tələbnaməni oxuyub oturmadan karandaşın yaşıl tərəfilə yazdı.. (S.Rəhimov).

tələf [tələf] isim ərəb

1. Tələf etmək (eləmək) – məhv etmək, yox etmək, öldürmək, yoxa çıxarmaq. □ ..Şəhərə belə girsək, bizi tanıyar, uşaqları tələf eləyərlər. (“Koroğlu”).
2. Tələf olmaq – məhv olmaq, yox olmaq, ölmək. □ Əcəb əyyam imiş əyyami-sələf; Gərək o günlərdə olaydıq tələf. (Q.Zakir).

tələfat [tələfat] isim ərəb

Hərbi əməliyyat, təbii fəlakət, qəza və s. nəticəsində sıradan çıxan adam, əşya, maşın, tikili və s.; zayeat. □ Müəllim Mirzə Əliqulu bizə dedi ki, zəlzələnin zərəri nəhayətdir, xah can tələfatı, xah zərəri. (C.Məmmədquluzadə).

tələffüz [tələffüz] isim ərəb

Bir hərfi və ya sözü, kəlməni söyləmə xüsusiyyəti, tərzi. □ Tələffüz xatası. Aydın tələffüz. Düzgün tələffüz.

tələfxərc [tələfxərç] ərəb

tələfxərclik [tələfxərçdix']

tələkə [tələkə] sifət

Köhnə cır-cındır.

tələm-tələsik [tələm-tələsix'] zərf

Tez, tələsik; tələsə-tələsə, əlüstü. □ Mehman birtəhərlə tələm-tələsik aradan çıxdı. (S.Rəhimov).

tələsdirmə

tələsdirmək [tələsdirməx'] feil

Bir işi tez görməyi xahiş və ya tələb etmək, işi tələsik gördürmək. □ Rizvan Gülpərini tələsdirirdi. (S.Hüseyn).

tələsə-tələsə [tələsə-tələsə] zərf

Tələsik, tələsərək, tələm-tələsik, səbirsizliklə. □ Aydın məcbur oldu ki, tələsə-tələsə öz plan və arzularını Kərimova danışsın. (H.Seyidbəyli).

tələsik [tələsix'] zərf

1. Tələsə-tələsə, tez-tez, tələm-tələsik; tez, cəld. □ Şair tələsik qocadan ayrılıb, özünü içəri saldı. (Ə.Məmmədxanlı).
2. Sifət kimi: təcili, təxirsiz. □ Əlimdə tələsik iş var.

tələskən [tələsgən] sifət

İş görərkən çox tələsən, səbirsizlik göstərən. □ Tələskən adam.

tələskənlik [tələsgənnix'] isim

Tələsmə xasiyyəti; səbirsizlik, hövsələsizlik.

tələsmə