Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

tamahsıtmaq [tamahsıtmax] feil

Tamaha salmaq, tamahsılandırmaq.

tamahsız [tamahsız] sifət

Tamahı olmayan, heç bir şeydə gözü olmayan; gözütox, təmənnasız. □ Tamahsız adam.

tamahsızlıq [tamahsızdıx] isim

Heç bir şeydə tamahı, təmənnası olmama.

tamam [tamam] isim ərəb

1. Bitmə, qurtarma, sona çatma, bitirmə. 

2. Tamamilə, bütünlüklə, büsbütün. □ Dərd adamın qəddin əyir, nahaqq isə tamam sındırır. (Atalar sözü).
3. Bütün, hamısı. □ Meşənin tamam bülbülləri tarların səsinə cəm olmuşdular. (Ə.Haqverdiyev).
4. Vaxt bildirən saylardan əvvəl gələrək vaxtın bütövlüyünü, qalığı, kəsiri, əskiyi olmadığını bildirir; düz. □ Bu işin üstündən tamam üç il keçdi. (E.Sultanov).
5. Saatda dəqiqəni deyil, düz, tam saatı göstərir. □ Saat on iki tamamda katib .. direktorun gəldiyini söylədi. (B.Bayramov).

tamam-dəsgah [tamam-dəsgah] isim

Cah-calal, həşəmət, dəbdəbə, təntənə, büsat, böyük şənlik.

tamamən [tama:mən] ərəb

tamamilə [tamamilə] zərf

Tamam, tamamən, bütün olaraq, bütünlüklə; tamam-kamal. □ Hələ bəzi vaxtlar Şərifə evə tamamilə əliboş qayıdırdı. (S.Hüseyn).

tamam-kamal [tamam-kamal] zərf

Tamamilə, bütünlüklə, bütün, tam və kəsirsiz. □ Borcunu tamam-kamal ödədi.

tamamlama [tamamlama] isim

tamamlamaq [tamamlamax] feil

1. Tamam etmək, tam hala gətirmək, əlavə edib doldurmaq, bütövləşdirmək.
2. Sona yetirmək, qurtarmaq, axıra çatdırmaq. □ Kitabı oxuyub tamamlamaq.

tamamlanma

tamamlanmaq [tamamlammax] feil

1. Tam hala gətirilmək, kəsir və nöqsanları aradan qaldırılmaq, çatışmayan yerləri düzəldilmək. □ Ev tikilib tamamlandı. 
2. Tamam olmaq, sona yetirilmək, axıra çatdırılmaq, bitirilmək.

tamamlayıcı [tamamlıyıcı] sifət

Tamamlayan, yekunlaşdıran, bitirici, son, axır. □ Məruzənin tamamlayıcı hissəsi.

tamamlıq [tamamlıx] isim

1. Tam şəkildə olma; tam, bütöv şeyin halı; tamlıq, bütünlük.
2. Dilçilik. Üzərində iş, hal və hərəkətin icra olunduğu obyekti bildirən ikincidərəcəli cümlə üzvü. □ Vasitəli tamamlıq. Tamamlıq daha çox isim lə ifadə olunur.

tamarzı [tamarzı] isim ərəb/fars

1. Yeməli, içməli bir şeyin arzusunda, həsrətində olma; ümumiyyətlə, bir şeyin həsrətində olma. □ Adamın tamarzısı, hər kəsin öz arzusu. (Atalar sözü).
2. Belə bir arzuda, həsrətdə olan adam haqqında. □ Tamarzıdan al, dadanmışa ver. (Atalar sözü).