Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

oyuqlu [oyuxlu] sifət

1. Oyuqları olan. □ Yoxsa xəyalında canlanır yenə; Sıldırım qayalar, oyuqlu dağlar. (R.Rza).
2. Oyuğu olan, deşik, dəlik; koğuşu olan, koğuşlu. □ Oyuqlu daş. Oyuqlu ağac.

oyulma

oyulmaq [oyulmax] isim

Oyuq əmələ gəlmək.

oyun [oyun] isim

1. Əylənmək və vaxt keçirmək üçün bir neçə adam (əsasən uşaq) arasında icra olunan müxtəlif növlü əyləncə, məşğələ. □ Qaçdı-tutdu oyunu. Gəlin-gəlin oyunu.
2. Müəyyən qayda, üsul və şərtlərlə icra edilən idman məşğələsi, idman növü. □ Şahmat oyunu. Basketbol oyunu.
3. Görüş, yarış, matç. □ Rəqib komandaların oyunu. Oyun saat 6-da başlanır.
4. Rəqs. □ Oyun havası. Vağzalı oyunu.
5. Məcazi mənada: hoqqa, kələk, fənd, fırıldaq, hiylə. □ Bu qədər oyun olmaz ki, Səfər bəy bizim başımıza gətirir. (B.Talıblı).
6. Müəyyən rolu oynama, ifa eləmə. □ Artistin oyunu tamaşaçıların xoşuna gəldi.

oyunbaz [oyunbaz] sifət

1. Gülməli oyunlar çıxarıb başqalarını güldürən adam; hoqqabaz, oyun çıxaran, masqaraçı. □ Adamlar özlərinə məzəli təlxək, oyunbaz, ya dəli düzəldib əylənir, meydançanı, bazarı yeni gülüşmə götürürdü. (S.Rəhimov).
2. Keçmişdə ruhanilərin və mürtəcelərin artistlərə verdikləri təhqirli ad. □ ...yasxanalara buraxmırlar ki, oğlun oyunbazdır, arvad tumanı geyir. (C.Cabbarlı).
3. Məcazi mənada: fırıldaqçı, hiyləbaz, kələkbaz. □ Nədən ötrü məni axtarırsan, ay hiyləbaz, kəndirbaz, oyunbaz, kəkilbaz? (N.Vəzirov).

oyunbazxana [oyunbazxana] isim

Keçmişdə ruhanilərin və mürtəcelərin teatra verdikləri təhqiramiz ad. □ ...səni teatra aparım? Oyunbazxanaya? (S.S.Axundov).

oyunbazlıq [oyunbazdıx] isim

1. Müxtəlif gülməli oyunlar göstərmə; hoqqabazlıq. □ Məclis arəstə, ortalıqda bir sandıqça, içi dolu ilan, ilanları göstərib dərvişlər başladılar oyunbazlığa. (N.Vəzirov).
2. Məcazi mənada: kələkbazlıq, fırıldaqçılıq, fəndgirlik. □ ...nə qədər gec deyil, oyunbazlıqdan əl çək! (Q.İlkin).

oyuncaq [oyuncax] isim

1. Uşaqların oynayıb əylənməsi üçün düzəldilmiş hər cür şey. □ Uşaq oyuncağı. Oyuncaq mağazası.
2. Məcazi mənada: oynamaq, əylənmək üçün obyekt olan hər bir şey. □ ...saray olmuş bir oyuncaq; Meydan açır oğul-uşaq. (A.Şaiq).
3. Məcazi mənada: kor-koruna başqasının iradəsi ilə oturub-duran, öz müstəqil fikri olmayan adam haqqında.

oyunçu [oyunçu] isim

1. Hər hansı oyunda iştirak edən adamlardan hər biri. □ Oyunçular sıraya düzüldülər. Məşqçinin oyunçulara göstərişi.
2. Rəqs edən, rəqqas(ə). □ Oyunçu qız ləzginka oynayır. (Ü.Hacıbəyli).
3. Gülməli oyunlar çıxarıb başqalarını güldürən adam; hoqqabaz, oyun çıxaran, masqaraçı. □ Rus oyunçularından əlli manatımın otuz səkkizini alınca anadan əmdiyim süd burnumdan gəldi. (Ə.Haqverdiyev).

oyun-oyuncaq [oyun-oyuncax] isim

1. Müxtəlif oyuncaq. □ Edison uşaqlıq vaxtını başqa uşaqlar kimi yalnız oyun-oyuncaq ilə keçirməmişdi.
2. Məcazi mənada: oynamaq, əylənmək üçün obyekt olan hər bir şey. □ Mən sənin oyun-oyuncağın deyiləm ki, məni ələ salırsan? (Y.V.Çəmənzəminli).

ozan [ozan] isim

1. El şairi, aşıq. □ ...bu cəngavər ozanın yarasını bağlayın tez! (M.Hüseyn).
2. Məcazi mənada: çoxdanışan, lağlağı, uzunçu, naqqal. □ Sən keçən yolda görərək bir iz; İzin üstündə ozana döndüm! (Ə.Cavad).

ozanlama

ozanlamaq [ozannamax] feil

Uzunçuluq etmək, çərənçilik etmək.

ozanlıq [ozannıx] isim

Ozanın işi, peşəsi; aşıqlıq.

ozonator [azonator] isim yunan

Havanı ozonlaşdırmaq (təmizləmək) üçün cihaz.