Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

normallaşdırmaq [normallaşdırmax] feil

Normal hala salmaq, qaydaya salmaq, adi hala salmaq.

normallaşma

normallaşmaq [normallaşmax] feil

Normal hala, qaydaya düşmək, adi halına düşmək. □ Vəziyyət normallaşmışdır.

normanlar [normannar] isim

Tarix. 8-11-ci əsrlərdə Avropa ölkələrinə basqınlar etmiş şimali german tayfaları.

normativ [normativ] isim latın

1. Hər hansı bir işin görülməsi, icrası üçün əsas götürülən normalar göstəricisi. □ Plan normativi. Texniki normativlər.
2. Hər hansı bir şey üçün norma müəyyənləşdirən, norma qoyan. □ Normativ qrammatika. Məktəb normativləri.

norveç [norveç] isim

Skandinaviya ölkələrindən və xalqlarından birinin adı.

nostalgiya [nastalgiya] isim yunan

Xiffət, həsrət, qüssə.

nostrifikasiya [nostrifik'asiya] isim latın

Xarici ölkələrdə verilmiş təhsil haqda diplomun, adın, elmi dərəcənin tanınması, təsdiq edilməsi.

notarial [natariyal] sifət latın

Hüquq. Notariusa, hüquqi aktların, sənədlərin və onların surətlərindəki imzaların doğruluğunu və s. təsdiq etmək məsələsilə əlaqədar olan. □ Notarial kontor. Notarial surət.

notarius [natariyus] isim latın

1. Hüquq. Müxtəlif sənədləri, hüquqi aktları təsdiq etmək vəzifəsi daşıyan rəsmi şəxs. □ ...Bəy, olmazmı ki, bu işi notarius əli ilə eyliyək. (Ü.Hacıbəyli).
2. Hüquq. Notarius idarəsi, kontoru. □ Notariusa getmək. Notariusda sənədləri təsdiq elətdirmək.

notifikasiya [notifik'asiya] isim latın

Diplomatiya. Nota vermə; beynəlxalq hüquqda bir dövlətin hər hansı beynəlxalq problemlə bağlı öz mövqeyini başqa bir dövlətə nota vasitəsilə bildirməsi.

notlu [notdu] sifət

Notla ifa edən, notla çalan. □ Notlu orkestr.

notsuz [notsuz] sifət

1. Notu olmayan, notla ifa edilməyən. □ Notsuz musiqiçilər dəstəsi.
2. Zərf kimi: notu olmayan, notla ifa edilməyən. □ Notsuz çalmaq.

noumen [noumen] isim yunan

Fəlsəfə. Fəlsəfədə bir şeyin mahiyyətinin təcrübədə dərk edilmədiyini, hissən qavranıla bilmədiyini iddia edən cərəyan.

nov [nov] isim

Su və s. axıtmaq üçün dəmirdən, ağacdan, daşdan və s.-dən yarımdairə şəklində düzəldilmiş axıntı yolu, su yolu; arx, kanal. □ Ağac nov. Saxsı nov.