Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

lökdodaqlıq [löx'dodaxlıx] isim

Dodaqların qalın və sallaq olma halı; sallaqdodaqlıq, qalındodaqlıq.

lökküldəmə

lökküldəmək [lökgüldəməx'] feil

Sanki nəbz kimi vuraraq, ara vermədən bir qaydada ağrımaq, sızıldamaq (çirk eləyən yara, çiban haqqında). □ Dişim lökküldəyir. Çibanı lökküldəmək.

lökkültü [lökgültü] isim

Lökküldəmə. □ Yaranın lökkültüsü. Dişin lökkültüsü.

lökləmə [löx'ləmə] isim

lökləmək [löx'ləməx'] feil

İri addımlarla, ağır-ağır yerimək (dəvə haqqında). □ Lökləyib gedirdi ağır dəvələr. (M.Rahim).

lökü [lökü] isim

Dialekt. Düyü unundan bişirilən qoğal.

löküt [löküt] isim

Qovurğa ilə süddən bişirilmiş xörək.

lö-lö [lö-lö] zərf

Bekara, işsiz, avara, avara-avara. □ Lö-lö gəzmək. Küçələrdə lö-lö vurmaq.

lövbər [lövbər] isim

Dənizçilik. Gəmini və üzücü mayakları yerində saxlamaq üçün suya buraxılan zəncirə bağlanmış qarmaqlı metal ox.

lövbərli [lövbərri] sifət

Lövbəri olan.

lövbərotu [lövbərotu] isim

Botanika. Gövdəsi yerə sərilən tikanvarı bitki.

lövhə [lö:hə] isim ərəb

1. Üzəri təbaşirlə yazıla bilən qara rəngli taxta; yazı taxtası. □ Sinfə lövhə asmaq. Lövhədə yazmaq.

2. Müxtəlif məqsədlər üçün işlənən hamar səthli elastik metal və s. parçası. □ Sink lövhəsi.

3. Üstündə hər hansı bir müəssisənin, idarənin, təşkilatın adını, yaxud gördüyü işi bildirən yazı yazılmış taxta, metal və s.; bildiriş, elan taxtası. □ Hər gün yüzlərlə adam tanımadığı idarə və müəssisəni, küçəni lövhələr vasitəsilə tanıyır.

4. Şəkil, mənzərə şəkli, rəssamlıq əsəri, tablo; mənzərə, təsvir. □ Kənd biçimli bir şəhərin; Lövhəsini çəkirəm mən. (S.Vurğun)

lövhəcik [lö:həcix'] isim

Balaca lövhə, kiçik lövhə.

lövhəli [lö:həli] sifət

Lövhəsi olan.