Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

loqquldama

loqqultu [lok'qultu] isim

1. Tökülən, axan, bərk qaynayan mayedən hasil olan səs.
2. Lökküldəmə.

lom [lom] sifət rus

Ağır şeyləri qaldırmaq, bərk yeri qazımaq və başqa məqsədlər üçün istifadə edilən bir ucu şiş, bir ucu isə iti, uzun, ağır dəmir alət.

lomba [lomba] isim

Qəliz maye və ya sıyıq şeyin iri və dairəvi parçası; iri damcı, böyük damla. □ Mürəkkəb lombası.

lombalama

lombalamaq [lombalamax] feil

Lomba ilə yemək. □ Bütövünü götürüb lombalaya bilmirsən? (Ə.Haqverdiyev).

lomba-lomba [lomba-lomba] zərf

Lombalar şəklində, iri damlalarla. □ Mürəkkəb lomba-lomba düşdü.

lombard [lambart] isim italyan

Daşınar əmlakı və ya başqa bir şeyi girov kimi qəbul edib, borc pul verən kredit müəssisəsi. □ Lombarda qızıl qoymaq.

lopa¹ [lopa] isim

1. Odunu alovlandırmaq və ya işıq yaratmaq üçün neft hopdurulub yumruladılmış əski, cındır, pilik, alışqan. □ Lopa qayırmaq.
2. Az-çox yuvarlaq, yumru, dairəvi (şəkildə) olan yumşaq şey. □ Qar lopası. Pambıq lopası.
3. Qalın, yekə (bığ haqqında). □ Lopa bığ.
4. Qədimdə məşəl kimi yandırılan ucu xüsusi olaraq döyülüb lifləndirilmiş ağac şivi. □ Burada cavan şiv zirinc ağacından qırıb gətirər, ocaqda ütüb çəkiclə döyər, özü üçün lopa düzəldərdi. (S.Rəhimov).

lopa² [lopa] isim

Dialekt. Sabun bişirilərkən çıxan tullantı.

lopabığ [lopabığ] sifət

1. Bığı lopa, qalın olan; yekəbığ, yoğunbığ. □ Lopabığ kişi.
2. İsim kimi: bığı lopa, qalın olan; yekəbığ, yoğunbığ olan. □ Şəkil mənə yox, sənin kimi lopabığa oxşayır. (Ə.Abasov).

lopabığlı [lopabığlı]

lopagödən [lopagödən] sifət

Yumru, iri qarnı olan; yekəqarın. □ Lopagödən kişi.

lopagödənli [lopagödənni]

lopagödənlik [lopagödənnix'] isim

Lopagödən adamın xüsusiyyəti; yekəqarınlıq.

lopa-lopa [lopa-lopa] zərf

Lopalar şəklində; topa-topa, parça-parça. □ Lopa-lopa qar yağmaq.