Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

kefcillik [kefcillix'] isim

Kef çəkməyi sevmə, vaxtını kefdə keçirmə, içkiyə aludəlik. □ ..öldürsə, elə bu kefcillik öldürəcək. (Ə.Vəliyev).

kefçi [kefçi] sifət

1. Vaxtını kefdə keçirən, kef çəkməyi sevən adam; kefcil. □ ..Teymur ağa həm məşhur kefçi, həm də nüfuzlu və vurub-yıxan cavanlardan idi. (M.S.Ordubadi).
2. Məcazi mənada: öz danışığı, hərəkəti ilə başqalarının kefini açan, başqalarını əyləndirən adam haqqında.

kef-damaq [kef-damaq] isim

Xoş əyləncə, xoş vaxt keçirmə; nəşə.

kef-əhval [kef-əhval] isim

Ruhi və ya səhhətcə vəziyyət; hal, əhval. □ Ağanın kefi-əhvalı necədir? (Ü.Hacıbəyli).

kefxana [kefxana] isim ərəb/fars

Kef çəkilən yer, kef yeri.

kefir [kefir] isim

Qatığa oxşar, süddən qatı qidalı içki.

kefləndirilmə

kefləndirilmək [kefləndirilməx'] feil

İçki və s. içirdilib kefli edilmək; sərxoşlandırılmaq.

kefləndirmək [kefləndirməx'] feil

İçki və s. içdirib kefli etmək; sərxoşlandırmaq.

keflənmə

keflənmək [kefləmməx'] feil

İçib məst olmaq, kefli hala düşmək; sərxoşlanmaq. □ Borc ilə çaxır içən iki dəfə keflənər. (Atalar sözü).

kefli [kefli] sifət

1. İçki içərək keflənmiş; sərxoş. □ Kefli adam.
2. Məcazi mənada: öz danışığı, hərəkəti ilə başqalarının kefini açan, başqalarını əyləndirən adam haqqında; kefçi.

kefli-damaqlı [kefli-damaxlı] sifət

Məcazi mənada: öz danışığı, hərəkəti ilə başqalarının kefini açan, başqalarını əyləndirən adam haqqında; kefçi. □ Biri kefli-damaqlı; Birinin ömrü boyu; Nəsibi hicran oldu. (H.Arif).

kefli-kefli [kefli-kefli] zərf

Kefli halda, sərxoş halda.

keflilik [keflilix'] isim

Kefli adamın halı; sərxoşluq, məstlik.