Dilçilik. Yalnız müəyyən bir dilə xas olan və mənası tərkib hissələrini təşkil edən sözlərin ayrı-ayrılıqda götürülən mənası ilə düz gəlməyən, parçalanmayan söz birləşməsi; ifadə, ibarə, təbir. □ Baş sındırmaq. Gözü doymamaq. Gözünün odunu almaq.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti