Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

haçasaqqallı [haçasak'qallı]

hadisə [ha:disə] isim ərəb

1. İctimai və ya şəxsi həyatda vaqe olan, baş verən hal; əhvalat, vaqiə, vəqə. □ Bütün bu hadisələr yanaşı oturan adamların təsəvvürlərində canlanır.. (S.Rəhimov).
2. Həyatın adi qaydasını, normal gedişini pozan iş, qəziyyə. □ Beynəlxalq hadisə.
3. Əhvalat, vaqiə, macəra. □ Başıma belə bir hadisə gəlib.

haf [haf] isim

Zoologiya. Gecələr çox iti uçan, işığa gələn uzunxortumlu kəpənək.

hafiz [ha:fiz] isim ərəb

1. Arxaizm. Qoruyan, saxlayan, mühafizə edən.
2. Arxaizm. Quranı əzbər bilən adam.

hafizəli [ha:fizəli] sifət

Yaxşı hafizəsi, yaddaşı olan; yaddaşlı. □ Salmanın verdiyi məlumatlardan Maya onun gözəl hafizəli və ayıq fikirli adam olduğunu görürdü. (M.İbrahimov).

hafizəsiz [ha:fizəsiz] sifət

Hafizəsi, yaddaşı olmayan və ya zəif olan; yaddaşsız, unutqan, huşsuz. □ Hafizəsiz qoca.

hafizəsizlik [ha:fizəsizdix'] isim

Hafizəsi, yaddaşı olmayan və ya zəif olan adamın halı; yaddaşsızlıq, unutqanlıq, huşsuzluq.

ha-ha [ha-ha] nida

Qəhqəhə, gülüş səsi bildirən təqlidi söz. □ ..Ha-ha! Yəqin gözləmən var. (M.İbrahimov).

ha-ha-ha [ha-ha-ha]

hail¹ [ha:yil] isim ərəb

1. Arxaizm. Dəyişmiş, dəyişilmiş, dəyişdirilmiş.
2. Arxaizm. Maneə.
3. Arxaizm. Çəpər, hasar.
4. Arxaizm. Məcazi mənada: əngəl.

hail² [ha:yil] sifət ərəb

1. Arxaizm. Qorxunc.

2. Arxaizm. Azman, nəhəng.

haiz [ha:yiz] sifət ərəb

1. Arxaizm. Sahib, yiyə.
2. Arxaizm. Əhatə edən.

hakəza [ha:kəza] zərf ərəb

Arxaizm. Beləcə, bu surətdə.

hakim [ha:kim] isim ərəb

1. Hüquq. Məhkəmə orqanlarında baxılan iş haqqında hökm və ya qərar çıxaran vəzifəli şəxs. □ Xalq hakimi.
2. İdman. Oyunda, yarışda hakimlik edən şəxs. □ Futbol hakimi. Hakimin qərarı.
3. Tarix. Bir ölkənin başında duran, onu idarə edən şəxs (padşah, hökmdar, xan və s.). □ Gəncənin hakimi, Qızıl Arslandan aldığı məktubu böyük şair Nizamiyə göstərib dedi.. (M.S.Ordubadi).
4. Tarix. Sifət kimi: hakim təbəqələrə mənsub olan, hakimiyyət başında duran, hökmranlıq edən, ağalıq edən. □ Hakim siniflər.

hakimiyyət [ha:kimiyət] isim

1. İdarə etmək hüququ, siyasi hökmranlıq. □ Hakimiyyətin ilk illəri. Hakimiyyət başına gəlmək.

2. Dövlət orqanlarının hüquq və səlahiyyətləri.
3. Dövlət idarə orqanları, hökumət.

hakimlik [ha:kimlix'] isim

1. İdarə etmək hüququ, siyasi hökmranlıq.
2. İdman. Hakimin öz vəzifəsini ifa etməsi. □ O, dəfələrlə beynəlxalq yarışların hakimliyində iştirak etmişdir.