Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

gedəni

gedər-gəlməz [gedər-gəlməz] isim

1. Qayıtması mümkün olmayan yer; ölüm. □ Bu qoca aynalı gəlməsin gözə; Çoxunu göndərdi gedər-gəlməzə. (S.Rüstəm).
2. Məcazi mənada: qayıtması mümkün olmayan yer. □ Cavan gəlin, dul gəlin; Ollam sənə qul, gəlin; Bu yol gedər- gəlməzdir; Gəl, gözlərəm yol, gəlin. (Bayatı).
3. Məcazi mənada: sürgün. □ Iş kəsib, ömürlük göndərdilər gedər-gəlməzə. (Ə.Sadıq).

gedərgi [gedərgi] sifət

1. Mütləq getməli olan, qala bilməyən. □ Arazam, Kürə bəndəm; Bülbüləm, gülə bəndəm; Mən gedərgi qonağam; Bir şirin dilə bəndəm. (Bayatı).
2. Müvəqqəti, daimi olmayan. □ Həqiqət eşqilə gəldik cahana; Onun hökmüylə də gedərgiyik biz. (S.Vurğun).

gedəri [gedəri]

gedib-gəlmə

gedib-gəlmək [gedib-gəlməx'] feil

1. Bir yerdən başqa yerə hərəkət etmək. □ Sərxan tez-tez qəza mərkəzinə gedib-gəlirdi. (M.Hüseyn).
2. Məcazi mənada: əlaqəsini, dostluğunu davam etdirmək. □ Daha onlara gedib-gəlmir.
3. Məcazi mənada: ölüb-dirilmək. □ Hər adam neçə kərə dirili, dünyaya gəlib; Bu gedib-gəlməyin olmazmı məgər payanı? (S.Ə.Şirvani).

gediləsi

gedilmə [gedilmə]

gedilmək [gedilməx'] feil

"Getmək" feilinin məchul növü.

gediş [gediş] isim

1. Getmə işi; getmə. □ Gəlişin istər aşiq; Heç istəməz gedişin. ( Sarı Aşıq).
2. Məcazi mənada: bir işin, hadisənin inkişafı, cərəyanı. □ Hadisələrin gedişi.
3. İdman. Kart, şahmat, dama və s. oyunlarda oyunçunun növbəti çıxışı. □ Növbəti gediş.

gediş-gəliş [gediş-gəliş] isim

1. Müxtəlif istiqamətdə hərəkət etmə, gedib-gəlmə. □ Gediş-gəliş azalmışdı.
2. Məcazi mənada: münasibət, əlaqə. □ Qonşu ilə gediş-gəlişi kəsmək.
3. Məcazi mənada: canlanma, səs-küy, hərəkət. □ Küçədə çoxlu gediş-gəliş vardır.

genbalaq [genbalax] sifət

Balaqları gen, enli olan. □ Genbalaq şalvar.

genbalaqlı [genbalaxlı]

gen-bol [gen-bol] sifət

1. Çox geniş, çox böyük, rahat. □ Gen-bol yer.
2. Geniş, enli. □ Gen otaq.
3. Məcazi mənada: yaxşı, firavan, ehtiyacsız, rifah içində.

gen-bolluq [gen-bollux] isim

Firavanlıq, rifah, bolluq. □ Gen-bolluq içində yaşamaq.