Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

gəmiqayırma [gəmiqayırma] isim

Gəmi qayırmaqla məşğul olan. □ Gəmiqayırma sənayesi.

gəmiqurdu [gəmiqurdu] isim

Zoologiya. Taxta gəmilərə və taxtadan tikilmiş qurğulara ziyan vuran qurd. □ Gəmiqurdu adlanan yumşaqbədənlilər taxta gəmilərə və taxtadan tikilmiş alman qurğularına böyük ziyan vurur.

gəmi-peyk [gəmi-peyk] isim

Planetlərin orbitinə buraxılan, tədqiqat aparmaq üçün lazımi cihazlarla təchiz olunmuş hava gəmisi. □ Gəmi- peykdə qoyulmuş qurğular sisteminin normal işləməsi haqqında məlumat alındıqdan sonra gəmi-peykin orbitdən yerə enməsi üçün komanda verilmişdir. (Qəzetlərdən).

gəmircək [gəmircəx'] isim

1. Qığırdaq.
2. Atın (və ya eşşəyin) burun deşiklərində əmələ gələn və kəsilib atılmaqla müalicə edilən şiş. □ At gəmircək olmuşdur.

gəmircilər [gəmircilər] isim

Zoologiya. Kəsici dişləri yaxşı inkişaf etmiş heyvanlar dəstəsi (siçan, siçovul və s).

gəmirik [gəmirix'] sifət

1. Gəmirilmiş halda olan, dişlək-dişlək, dişlə didişdirilmiş. □ Gəmirik alma.
2. Yeyilmiş, sınıq-salxaq. □ Tapdığın bütün dişləri gəmirik və mırıqdı.(Ə.Vəliyev).

gəmirikləmə

gəmirikləmək [gəmirikləməx'] feil

Bərk bir şeyi dişlərlə dişləmək, bərk sıxıb parçalamaq, çeynəmək, didşdirmək. □ İtin peşəsi sümüyü gəmirikləməkdir.

gəmirilmə

gəmirilmək [gəmirilməx'] feil

Dişləm-dişləm edilmək, dişlə didişdirilmək; çeynənmək.

gəmirilmiş [gəmirilmiş] feil

Dişlə bərk sıxılıb didişdirilmiş, parçalanmış.

gəmirişdirmə

gəmirişdirmək [gəmirişdirməx'] feil

Gəmirmək (çoxları bir yerdə).

gəmirişmə

gəmirişmək [gəmirişməx'] feil

1. Bir-birini gəmirmək, dişləmək.

2. Məcazi mənada: □ Bir-birini qapmaq (bərk dalaşmaq, söyüşmək).