Arxaizm. Keçmişdə xan, bəy, dövlətli evinin nökərlərinə başçılıq edən adam; baş nökər.
1. Əsil-nəsəbi olmama, aşağı təbəqədən olma; nökərlik. □ Əl versə gədayə padişahlıq; Sanman ki, qılır dəxi gədalıq. (M.Füzuli). Gədalıq etmək. 2. Məcazi mənada: alçaqlıq, nanəciblik. □ Verilən ənamı geri almaq gədalıqdır. (C.Cabbarlı).
1. Nökər. □ Gülçöhrə bir gədəyə aşiq olubdur. (Ü.Hacıbəyli). 2. Oğlan. □ Bu gədə hamını bezdirib. 3. Oğlana müraciət məqamında işlənir. □ Gədə, nə danışırsan?
Oğlancığaz, uşaqcığaz. □ Gədəciyəz evdə bikar oturub.
Keçmişdə aşağı təbəqələrə mənsub adamlara verilən təhqirli ad. □ Gədə-güdəyə baş qoşmaq.
Dialekt. Camış balası, körpə kəlçə.
1. Nökərçilik, nökərlik. □ Gədəlik etmək. 2. Məcazi mənada: alçaqlıq, nanəciblik. 3. Məcazi mənada: görməmişlik.
Coğrafiya. İki dağ zirvəsi və ya yüksəklik arasında alçaq sahə, çətin keçilən dağ cığırı. □ Dəvə boynu kimi əyri dağ gədiklərini Murad dəfələrlə Əzizə tərifləmişdir. (Ə.Vəliyev).
Bax: gah.
Bax: gah-gah.
Tərs, inadkar, inadcıl. □ Gəhgir adam.
Bax: gahı.
1. Müvəqqəti, daimi olmayan, qeyri-sabit. □ Bunların hamısı gəldi-gedər adamlardır. (S.Hüseyn). 2. İsim kimi: qeyri-sabit. □ Gəldi-gedərin biridir.
Bax: gəldi-gedər.
