Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

geymək¹ [geyməx'] feil

1. Əyninə paltar, ayağa ayaqqabı və başa papaq keçirmək. □ Çəkmələrini geymək. Pencəyini geymək. Isti paltar geymək.
2. Məcazi mənada: örtülmək, üstü örtülmək □ Dağlar ağ geymişdi.

geymək² [geyməx'] isim

Geyim, paltar. □ Yemək və geymək sarıdan uşaqlar korluq çəkmirdilər. (Ə.Əbülhəsən)

geyməli [geyməli] sifət

Geyməyə yararlı, geyməyə yarayan. □ Geyməli paltar.

geysu [geysu] isim fars

Klassik ədəbiyyatda saç, hörük mənalarında. □ Göz doymaz vəsməli kaman əbrudan: Can üzülməz səmən iyli geysudan. (M.P.Vaqif).

gəbə [gəbə] isim

Böyük xalça, xalı. □ Otağa gəbə döşəmək.

gəbəçi [gəbəçi] isim

Arxaizm. Gəbə, xalı toxuyan və ya gəbə alveri edən adam.

gəbəçilik [gəbəçilix'] isim

Gəbəçinin işi, peşəsi.

gəbərdilmə

gəbərdilmək [gəbərdilməx']

Öldürülmək.

gəbərmə

gəbərmək [gəbərməx'] feil

Ölmək (adətən heyvanlar haqqında); eyni mənada adam haqqında təhqir kimi işlənir. □ Nədənsə bir neçə ay bundan əvvəl at qançır olub gəbərmiş. (C.Cabbarlı). Oğlan gəbərdi.

gəbərtmə

gəbərtmək [gəbərtməx'] feil

Öldürmək. □ Düşməni gəbərtmək.

gəc [gəc] isim fars

gəcxana [gəcxana] isim fars

1. Arxaizm. Gəc hazırlanan yer. 

2. Gəc satılan dükan.

gəda [gəda] isim fars

1. Arxaizm. Keçmişdə yoxsul, aşağı təbəqədən olan adamlara verilən ad. □ Gədalara fikir verməmək lazım.
2. Məcazi mənada: səviyyəsiz, ləyaqətsiz adam haqqında. □ Gədaya borclu olma, ya toyda istər, ya bayramda. (Atalar sözü).
3. Məcazi mənada: dilənçi, fəqir, yazıq, binəva. □ Camalın sədqəsi, hüsnün zəkatı; Mənimtək binəv gədaya düşər. (M.V.Vidadi).
4. Nökər. □ Rəhmə gəlib, padşahım, deməzsən; Harda qalıb bu dərgahın gədası. (Q.Zakir).