Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

fısqırmaq [fısqırmax] feil

Çəkmək (papiros, siqaret və s.). □ Siqaret fısqırmaq.

fısqırtma

fısqırtmaq [fısqırtmax] feil

Çəkmək (papiros, siqaret və s.). □ Siqaret fısqırtmaq.

fıstıq [fısdıx] isim

Botanika. Hamar açıq-boz qabığı və bərk oduncağı olan qollu-budaqlı iri ağac. □ Dərənin hər iki tərəfində bitmiş yüzillik palıd və fıstıq ağaclarının budaqları ahəstə əsən nəsimdən hərəkətdədir. (M.F.Axundzadə).

fıstıqkimi [fısdıxkimi]

fıstıqkimilər [fısdıxkimilər] isim

Botanika. Fıstıq, palıd, şabalıd və s.-nin daxil olduğu bitki fəsiləsinin adı.

fıstıqlıq [fısdıxlıx] isim

Çoxlu fıstıq ağacı əkilmiş və ya bitmiş yer, fıstıq meşəsi.

fışıldama

fışıldamaq [fışıldamax] feil

1. Fışqırtı səsi çıxarmaq. □ Bir az irəlidə, yolun üst tərəfində yer fışıldayır, ağ bir fəvvarə göyə qalxırdı. (S.Rəhimov).
2. İlanın çıxardığı səs. □ İlanlar fışıldayır kol-koslar arasından. (S.Rüstəm).

fışıltı [fışıltı] isim

1. Fışqıraraq çıxan suyun, mayenin, qazın, buxarın və s.-nin çıxardığı xəfif səs; şırıltı. □ Borulardan fışıltı ilə qalxan buxar göy üzündə əriyib yox olurdu. (H.Seyidbəyli).
2. Püskürmə, püskürtü.
3. İlanın çıxardığı səs. □ Gürzənin fışıltısı.

fışqırıq [fışqırıx] isim

1. Bir-birinə kiplənmiş dodaqların və ya dişlərin arasından güclü nəfəsvermə, yaxud fıştırıq və s. vasitəsilə çıxarılan kəskin zil səs.
2. Bu cür səs çıxarmaq üçün alət; fıştırıq.
3. Bəzi quş və heyvanların çıxardığı eyni tembrli və tonlu səs.

fışqırma

fışqırmaq [fışqırmax] feil

Dar bir yerdən təzyiq altında şiddətlə sıçramaq, çıxmaq, vurmaq. □ Yüzbaşı yerə yıxılmışdı, boynundan qan fışqırırdı. (Y.V.Çəmənzəminli).

fışqırtı [fışqırtı] isim

1. Fışqıraraq çıxan suyun, mayenin, qazın, buxarın və s.-nin çıxardığı xəfif səs; fışıltı. □ Qazın fışqırtısı.
2. Püskürmə, püskürtü.

fıştırıq [fıştırıx]