Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

dabaq [dabax] isim

Tibb. Qaramal, davar və donuzlarda yoluxucu xəstəlik. □ Dabaq xəstəliyinə qarşı mübarizə.

daban [daban] isim

1. İnsan və heyvan ayağının dal hissəsi. □ Çox gəzməkdən dabanlarım sızıldayır.
2. Ayağa geyilən şeylərin arxa hissəsi; ayaqqabı altının arxa tərəfindəki möhkəm və qalın hissə. □ Corabın dabanını yamamaq. Çəkmənin dabanı ilə başımdan vurub papağımı saldı yerə. (C.Məmmədquluzadə).
3. Bir daban bərabərində uzunluq. □ Gülsənəm arvad Cəmilin... bir ildə azı bir daban uzandığını görüb sevindi. (M.Hüseyn).
4. Dəfə, kərə. □ Üç daban getmək.
5. Tüfəng, tapança kimi silahların çaxmağı, tətiyi. □ Tüfəngi dabana çəkmək.
6. Dialekt. Dəyirmanın üst daşını yuxarı qaldırmaq üçün dirəklərdən düzəldilən qurğu.
7. Qapının, pəncərənin, darvazanın alt böyründə olub, çərçivəyə girən və yuvasında dönə bilən çıxıntı. □ Qapının dabanı. ...Üçüncü dəfə qapını taqqataqla döydülər, az qaldı dabanı çıxsın. (M.İbrahimov).

dabana [dabana] isim

Qapının, pəncərənin, darvazanın alt böyründə olub, çərçivəyə girən və yuvasında dönə bilən çıxıntı. □ Qapının dabanası. Tövlə qapısının ağac dabanası cırıldadı... (S.Rəhimov).

dabanbalığı [dabanbalığı] isim

Zoologiya. Çəkikimilər fəsiləsindən qırmızı üzgəcli şirin su balığı.

dabanbasa [dabanbasa]

dabanbasaraq [dabanbasarax]

dabanbasma [dabanbasma] zərf

1. Sürətlə, qaçaraq, tələsik.
2. Addım-addım izləyərək. □ Kürkçüoğlu onu göz açmağa qoymayıb, dabanbasma onu paytaxtadək təqib edirdi. (M.F.Axundzadə).

dabancıq [dabancıx] isim

Kiçik daban, incə daban.

dabandaşı [dabandaşı] isim

Əldə, dabanda bərkləşmiş çirki sürtüb çıxarmaq üçün süngər kimi məsaməli yüngül daş; pemza, süngərdaşı.

dabanıqalxıq [dabanıqalxıx] sifət

Gəzəyən.

dabanıqara [dabanıqara]

dabanlama