Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

daşadöymə [daşadöymə] isim

Dialekt. Daşla oynanılan uşaq oyunu.

daşagirən [daşagirən] isim

Dialekt. Cəmiyyətdən qaçıb gizlənən adam haqqında.

daşaxor [daşaoxşar] sifət

Daşlıq, çınqıllıq, daşı çox olan. □ Daşaxor yer.

daşarmudu [daşarmudu] isim

Yumru şəkilli və çox davamlı armud növü.

daşatan [daşatan] isim

Qədim müharibələrdə daş və b. ağır şeylər atmaq üçün işlədilən mancanağa oxşar alət. □ Assuriyalılar xüsusi daşatan alətlərlə şəhərə ağır daş parçaları atırdılar.

daşbadam [daşbadam] isim

Bərkqabıqlı badam növü.

daşbaş [daşbaş] isim

1. Dialekt. Çəkinin düzgünlüyünü yoxlamaq üçün onu tərəzinin gah bu, gah da o biri gözündə çəkmək işi.
2. Qeyri-qanuni, əyri yollarla əldə edilən qazanc, gəlir və s. □ Axı burada daşbaş var. (İ.Əfəndiyev).

daşbaşçı [daşbaşçı] isim

Ardıcıl və gizli surətdə, qeyri-qanuni, əyri yollarla qazanc əldə etməyi bacaran və bu işi özünə peşə etmiş adam.

daşbaşçılıq [daşbaşçılıx] isim

Daşbaşçının işi, peşəsi; qeyri-qanuni, əyri yollarla qazanc və s. əldə etməklə məşğul olma.

daşçı [daşçı] isim

Daşçıxaran, daşyonan usta.

daşçıxaran [daşçıxaran] isim

1. Daş karxanasında daş çıxarmaqla məşğul olan fəhlə. □ Bakıda ümumiyyətlə, peşəkarlar: bənna, xarrat, dəmirçi, ...daşçıxaran... və sairə çox olardı. (H.Sarabski).
2. Sifət kimi: daş karxanasında daş çıxarmaqla məşğul olan. □ Daşçıxaran maşın.

daşçılıq [daşçılıx] isim

Daşçının işi, sənəti. □ Daşçılıqda mahir usta.

daşdələn [daşdələn] isim

Daş dəlmək üçün alət.

daşdırılma

daşdırılmaq [daşdırılmax] feil

Daşmasına səbəb olmaq, daşmasına imkan verilmək.