Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

damaraoxşar [damaraoxşar] sifət

Damara oxşayan, damar şəklində olan, damar kimi.

damaraoxşarlıq  [damaraoxşarrıx] isim

Damara oxşama, damara oxşayan şeyin hal və görünüşüşü.

damarcıq [damarcıx] isim

Kiçik damar, incə damar, nazik damar. □ Alnın damarcıqları.

damarcıqlı [damarcıxlı] sifət

Çoxlu damarcıqları olan.

damarıboş [damarıboş] sifət

1. İradəsiz, zəif iradəli, səbatsız, tez aldanan, tez yoldan çıxan, tez təsir altına düşən. □ Damarıboş adam.
2. Qeyrətsiz, namussuz.

damarıboşluq [damarıboşdux] isim

1. İradəsizlik, səbatsızlıq, tez başdan çıxma, tez təsirə düşmə xasiyyəti.
2. Qeyrətsizlik, namussuzluq.

damarıqırıq [damarıqırıx]

damarlama

damarlamaq [damarramax] feil

Damarından yapışmaq, sıxmaq, boğmaq. □ Fəssad olub da, milləti daim damarladın; Hər kəs əlindəkin yerə atdı, qamarladın. (M.Ə.Sabir).

damarlanma

damarlanmaq [damarrammax] feil

Damar-damar olmaq, damarlar (zolaqlar) əmələ gəlmək.

damarlı [damarrı] sifət

1. Çoxlu damarı olan. □ Damarlı ət.
2. Xəstəlik, arıqlıq, qocalıq və s. nəticəsində dərisinin üstündə damarları görünən. □ Əmiraslan baba damarlı əlini qar kimi ağappaq saqqalına çəkir, uzun bığlarını tumarlayırdı. (S.Rəhimov).
3. Məcazi mənada: namuslu, qeyrətli, iradəli, sözünün üstündə duran. □ Övladları qeyrətlidir, damarlı; Şücaətli, hünərli, etibarlı. (A.Səhhət).

damarlılıq [damarrılıx] isim

1. Damarlı şeyin halı.
2. Məcazi mənada: namusluluq, qeyrətlilik; iradəlilik, möhkəmlik, səbatlılıq.

damar-damar [damar-damar] sifət

Damarlar, zolaqlar; çoxlu damarlar şəklində olan. □ Göy üzü damar-damar; Ay baxar xumar-xumar; Ürək ki var, şüşədir; Sındırarsan, kim yamar? (Bayatı).

damarsız  [damarsız] sifət

1. Damarı olmayan.
2. Məcazi mənada: iradəsiz, zəif iradəli, sözünün üstündə durmayan. □ Damarsız adam.
3. Məcazi mənada: namussuz, qeyrətsiz.