Əzab, əziyyət, üzüntü, incitmə. □ Hər cəfanın bir səfası var. (Atalar sözü)
See also:
1. Cəfaverən, əzabverən, incidən, zülmkar. □ Cəfakar insan. Ol cəfakar nəzərdən bizi atmış kimidir; Qeyr ilə həmdəm olub, ülfəti qatmış kimidir. (Q.Zakir).
2. İsim kimi: cəfaverən, əzabverən, incidən, zülmkar adam. □ Ələsgər eşqə düşüb; Sevdi cəfakarı genə. (Aşıq Ələsgər).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti