Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

başaltı [başaltı] isim

1. Yastıq, balış; baş altına qoyula bilən hər bir şey.
2. Odun doğrayanda, ya yaranda onun altına qoyulan iri, yoğun bərk ağac parçası.

baş-ayaq¹ [baş-ayax] zərf

1. Tamamilə, başdan-ayağa, büsbütün, başdan-ayağa qədər.

2. Tərs, əksinə, başı ayağına və ayağı başına tərəf. □ Baş-ayaq yatmaq. Mövzunu baş-ayaq oxumaq. Baş-ayaq uzanmaq.

baş-ayaq² [baş-ayax] isim

Kəlləpaça. □ Baş-ayaq bişirmək.

baş-ayaq³ [baş-ayax] isim

Biçin zamanı yerə tökülən sünbül. □ Qarı çöldən 30 kiloqram baş-ayaq yığmışdı.

başayaqlılar [başayaxlılar] isim

Botanika. Molyusk tipli dəniz heyvanları sinfi. □ Demək olar ki, qabıqsız olan yumşaqbədənlilər də vardır, lakin bunların başlarında böyük əlcəkli barmaqlar inkişaf etmişdir. Bunlara başayaqlılar deyilir.

baş-başa [baş-başa] zərf

Bir yerdə, yan-yana, bir-birinə sıxılaraq.

baş-beyin [baş-beyin] isim

İnsan bədəninin kəllə və sifətdən ibarət olan yuxarı hissəsi.

başbilən [başbilən] sifət

Başçı, ağsaqqal. □ Başbilənsiz iş olmaz. (Atalar sözü)

başcığaz [başcığaz] isim

"Baş" sözünün nəvaziş forması.

başcıq [başcıx] isim

Kiçik baş.

başcıl [başcıl] sifət

Başçılıq edən, rəhbər, əsas.

başçı [başçı] isim

Bir işin başında duran adam; rəhbər, sədr, rəis, böyük. □ Təşkilatın başçısı. Ordu başçısı.

başçılıq [başçılıx] isim

Rəhbərlik, böyüklük, rəislik, sədrlik, bir işin başında durma. □ Orduya başçılıq etmək. Mitinqə başçılıq etmək.

başdan [başdan] zərf

Əvvəl(in)dən, ibtida(sın)dan; təzədən, yenidən. □ Başdan danışmaq. Başdan oxumaq. Başdan başlamaq.

başdan-ayağa [başdan-ayağa]

başdan-başa [başdan-başa] zərf 

Bütünlüklə, tamamilə, hər yeri, hər tərəfi; bütöv, tamam, səlt. □ Ət deyil, başdan-başa yağdır. Onun dedikləri başdan-başa səhvdir. Şəhərə başdan-başa asfalt döşənmişdir. Dəniz başdan-başa buzlarla örtülmüşdür.

başdansovdu [başdanso:du] zərf

Diqqətsiz, tələsik, könülsüz. □ Başdansovdu etmək. Başdansovdu cavab vermək.