Sənə bizdən salam, qurultayımız! Artır, əskilməyir bizim sayımız (S.Rüstəm).
Səndə təqsir yoxdur, mənim arvadaǧızlı oǧlumdadır (N.Vəzirov); Rüstəm kişinin qorxmaz və cəsarətli hərəkətləri... çoxlarının ürəyinə yatırdı (M.İbrahimov).
Min kərə sənə demişəm ki, sən arvadsan, get arvadlıǧına, mənə öyüd-nəsihət vermə! (M.F.Axundzadə); Millət uǧrunda! Qeyrət, namus, kişilik yolunda (Elçin).
Arvadüzlü kişidən, kişiüzlü arvaddan əlhəzər (Ata. sözü).
Şəkil çəkmək asandır, həyat yaratmaq çətindir (C.Cabbarlı).
Axı bu səndən asılıdır (S.Vəliyev); O, Bakıda asudə gəzəndə mən rahat ola bilərəm (C.Əmirov).
Getdikcə Mirzə Valeh bir asılılıq, bir məhkumluq hiss edirdi (S.Rəhimov); Əsir üçün azadlıqdan yaxşı şey ola bilərmi? (S.Vəliyev).
İnsan üçün asılılıqdan dəhşətli şey nə ola bilər. Onun duruşunda və görkəmində bir sərbəstlik vardı (M.İbrahimov).
Könül pərvaz etdi, qalxdı havaya; Yer üzündən asimana yetişdi (M.P.Vaqif).
Gəldiyev sözünü bitirəndə cavab gözləməyib, telefonun dəstəyini asdı (Mir Cəlal); Haydı, çantanızı götürüb durun (S.Vurǧun).
Asta basar, bərk kəsər (Ata. sözü).
Astalıq adamı yerində saymaǧa vadar edir, cəldlik adamı gümrahlaşdırır.
Astar verəndə üz istəyir (Ata. sözü).
Maral astarsız kostyumunu götürdü (Ə.Əbülhəsən); Üzsüz yorǧanı başına çəkdi.
Asudəlik istərsən dünyadan uzaqlaş sən (Heyran xanım); Asılılıq adamın gözünü kölgəli edir.
