Hürü isə bu baxışlara qarşı laqeyd görünürdü (M.İbrahimov); Ostapenko ciddi, iti, əsəbi bir halda işləyirdi (Mir Cəlal).
Növrəstə laqeydləşdi (M.Eynullayeva); Salman dərhal ciddiləşdi (M.İbrahimov).
Bir gün görəydin lülqənbər çıxıb kolxoz idarəsinin qabaǧındakı iri palıd kötüyünün üstünə (H.Nadir); İçmiş olsa da, özünü ayıq kimi aparırdı.
Səlim aǧanın dalından dəyib lümlüt çölə atır (M.İbrahimov); Geyimli bayıra çıxdı (“Azərbaycan”).
Lütəm, artıq bütün varım getdi (S.Rüstəm); Belə baxanda çox qanacaqlı, əhvallı adama oxşayırdı (S.Qədirzadə).
Ona toxunmayın, o lütdür (C.Məmmədquluzadə); Əynində aǧ xalat olan təmiz geyimli yaşlı arvad uşaǧı yerinə saldı (M.İbrahimov).
Qışın oǧlan çaǧında onu lütləyib yola salmaq yox,
geyindirmək lazımdır (“Ulduz”).
