Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

araotu

Qazax

Yeyilən yabanı bitki adı. □ Afərin, dur get, araotu yığ gəti.

arası

Qax

Alət.

arassuyu

Tovuz

Əkinin yaz suyu. □ Əkinin yaz suyuna arassuyu, qış suyuna şumsuyu deyərix'.

arba

Cəbrayıl, İmişli

Bərabər. □ Cıdırda boz atnan sarı at arba gedirdilər (İmişli); İkisi də arba gəldilər (Cəbrayıl).

ardanış

Çənbərək

Ağac adı. □ Yaman ardanış biter bu dərələrdə.

ardo:

Salyan

Addım. □ Ardo:i bö:g olan at yegin olar.

arğac

Füzuli, Salyan, Şəki

Arğac keçmək: təsiri keçmək. □ Bı arğac sənnən keşdi (Salyan); Nağarmısıssa, arğaş sizdən keçitdi (Şəki); Gənə arğaş sənnən keşdi (Füzuli).

arğalı¹

Culfa, Qazax, Naxçıvan, Ordubad, Zəngilan

Vəhşi qoç. □ Oyçu Mansır bir arğalı vurmuşdu; Arğalı kimi mələdi (Qazax); Arğalı yaman bijdi, onu hələm-hələm vurmağ olmır (Zəngilan); Mən arğalı görmüşəm, irəngi göyümsoy olordu, özü də qəyalarda olordu, buynuzdarı da çox uzun, yaxşı qətiyyətdi olordu (Qazax).

arğalı²

Qazax

Yaraşıqlı, gözəxoş (inək). □ Arğalı inəyim var.

arğaz

Qazax, Sabirabad, Şəmkir, Tovuz

Arıq. □ Arğaz adam tərrəməz (Sabirabad); Quru Xalıx arğaz adamdı; İndi ad qoyuflar ona Xalıx, bir az arğazdı da, ad qoyuflar Quru Xalıx (Qazax); Əpkər arğaz adamdı bu kətdə (Tovuz); Arğaz adamdı səni kimi (Şəmkir).

arxa

Qazax, Şəmkir

Nəsil. □ Beş arxadı biz sırxanadan istifa:də ele:rdix'; Yeddi arxa dolanannan bəri görüşüf (Qazax); Onun yeddi arxa dolanına nəhlət, bizim öymüzü yıxdı, əlimizi heçə-puça çıxardı (Şəmkir).

arxa gəlməx'

Ucar

Qorxu gəlmək, hərbə-zorba gəlmək, hədələmək. □ Mənə arxa gəlmə, sənnən qorxmuram.

arxaj¹

Füzuli

Arağac. □ Bizim qurd arxajdı.

arxaj²

Başkeçid, Borçalı

İlin isti fəsillərində sürü və naxırların açıq havada yatdığı müəyyən yer.

arxana

Qax

Pendir suyu.

arxanc

Daşkəsən

Həyətyanı sahə. □ Arxanca qartof əkerix', qardalı əkerix'.

arxaş

Gəncə