Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

anrı

Gəncə, Qazax, Şəmkir, Tovuz

anrı-bəri

Tovuz

anşırtmax

Zəngibasar

Başa salmaq, anlatmaq.

ara

Cəbrayıl, Zəngibasar

Gah. □ Ara oxuyur, ara da yazır (Zəngibasar).

araçar

Ordubad

Taxtaya bəzək vurmaq üçün dülgərlikdə işlədilən kiçik rəndə. □ Ussa qəpinin bəzəyin araçarnan düzəldir.

arağaşdammax

Çənbərək

İşıqlanmaq. □ Ay Hajalı, arağaşdanıf, gə gedəx'.

arağnanə

Lənkəran

Nanə cövhəri. □ Arağnanə sancının dərmanıdı.

araxçı-soraxçı

Qazax

Yersiz sorğu-sual edən. □ Söylü qarı yaman araxçı-soraxçıdı.

aral

Təbriz

Sütun. □ Bi ağaşdan iki-üş aral çıxırdı.

aralığ

Kürdəmir

Boyunbağının ortasına salınan qiymətli bəzək şeyi. □ Bu boyunbağının aralığı çox baha alınıb.

aralıx¹

Qazax, Şəmkir

Hər tərəfi su ilə əhatə olunan quru yer, adacıq. □ Malı aralığa buraxmışıx (Qazax); Aralıxda yaman odun var, gedif gətirməy isdi:rəm (Şəmkir).

aralıx²

Şəmkir, Zəngibasar

Mərz, iki zəminin, iki evin arası. □ Gedə atı aralıxda otardığı yerdə yedəyinnən qaçırdıf (Şəmkir); Bizim yerin aralığı burdandı (Zəngibasar).

aralıx³

Çənbərək

Kənddə adamların yığışıb söhbət etdikləri xüsusi yer. □ Camahat yığılıf aralığa.

aran

Dərbənd

Tövlə. □ Malları sal arana, qaçar; Hamı heyvannarı salıb aranın qapısın ürt.

aranbasar¹

Ordubad

Aran, düzənlik. □ Aranbasar yerrərində çeşməni külüngnən çıxarallar.

aranbasar²

Meğri

Yaylaqla aran yerlər arasındakı ərazi. □ İndi aranbasarda heyvan saxlamazdar bu issiynən.

arançı

Qazax

Biçin işlərini qurtaranadək yayda aranda qalan adam. □ Arançılar piçinnən sonra gəlellər.

aran-saran

Bakı, Salyan

Çox az, az-maz, azca, ötəri. □ Bu ö:n tikilmegi aran-saran yadıma gəlir; Aran-saran yadımda qalıv (Salyan); Sona yadıma lap aran-saran gəlir (Bakı).