Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

tayıtmağ

Dərbənd

Qadağan olmaq. □ Habu şəylər bizə tayıtdı.

tayqa

Zaqatala

Araqçın.

tayqanat

Qarakilsə, Qazax

Zəif, arıq. □ Tayqanat adamda nə güj olajax (Qazax).

tayquf

Qəbələ

tayqulf

Ağdam, Xanlar

tayqulp

Ağdam, Cəbrayıl, Xanlar, Xocavənd, Kəlbəcər, Kürdəmir, Oğuz, Şamaxı

Su içmək üçün qulplu mis qab. □ A bala, o tayqulpu suynan doldu gəti bura (Ağdam); Bizdə vardı Şamılın uşaxlarında tayqulp, işə keşmir indi daha (Oğuz); Tayqulpu qoyullar sənəyin yanna, su içillər (Xanlar); Tayqulpnan su içərik (Şamaxı).

tayqursax

Basarkeçər

Bacarıqsız.

taymağ¹

Dərbənd

Qayıtmaq, gəlmək. □ Üçərdən taymaz bu kişi.

taymağ²

Dərbənd

Aralanmaq, uzaqlaşmaq. □ Mən istədim urdan tayım.

taymağ³

Dərbənd

Atmaq. □ Qabağ hərfi taysov, sənü aduv düzələr.

taymağ⁴

Dərbənd

Çəkilmək, keçib getmək. □ Tay urdan.

taymağ⁵

Dərbənd

Düşmək, sürüşmək. □ Düzəlt üsdəki daş taymasın.

taytax

Ağcabədi, Ağdam, Bərdə, Kürdəmir, Qax, Qazax, Şəki, Şuşa, Zəngilan

Axsaq. □ Dəmirçi Mahmudun oğlu taytaxdı (Ağdam); Taytax adam yolu ağır gedər (Ağcabədi); O, taytax adamdı, hava: gedif çıxacax kəndə (Bərdə); Taytax Meytinin qızı əre:der (Qazax); Taytax axsıyan adama de:illər (Zəngilan); Onun iki uşağının ikisi də taytaxdı (Şəki); Bir taytax yabısı var, axşamatan belinnən tüşmür (Şuşa).

taytax danışmağ

Salyan

Yersiz, məzmunsuz danışmaq. □ Ədə, taytax danışma, yum ağzuvı.

taytıx

Cəbrayıl

taytımax

Ağdam, Şəki, Şuşa, Tovuz

Axsamaq. □ Nouluf sana, niyə taytıyırsan? (Ağdam); Hara gidisən heylə, taytıysən əməlli-başdı (Şuşa); Qara Məhərrəmin ə:ğına daş tüşüf iki gündü taytıyır (Şuşa).

taz

Quba

Nazik, uzun tir. □ Meşədən üç taz getirdim.

tecan¹

Ağcabədi, Bolnisi, Gəncə, Kürdəmir, Salyan, Zəngilan

tecav

Zəngilan