Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

sarımeçən

Çənbərək

Sarıbəniz, sa­rışın. □ Sarımeçən qızdan ötrü niyə özürjelme:yrsən?

sarımurğuz

Basarkeçər

Sarıbəniz, sarışın. □ Hilal mə:llim sarımurğuzdu.

sarısaçax

Borçalı

Ağ, irigilə üzüm növü adı. □ Sarısaçağ ağ olar.

sarısərçə

Göyçay

Sarıköynək.

sarkar

Dərbənd

Baş çoban. □ Bu yəxinnərdə Elipxani quyinə sarkar gündərütdülər.

sarma¹

Çənbərək

sarmaqiy

Quba

Keçmişdə qadınların alınlarına bağladıqları qızıl, gümüş və sairədən ibarət bəzək, qabaqlıq. □ Bizdə hindi sarmaqiy bağlıyan yuxdu.

sarmayı

Tərtər

Üzüm növü adı. □ Sarmayını ye:əndə adamın ağzın bekara büzüşdürür.

sarsarı

Cəlilabad, Əli Bayramlı, Xaçmaz

Ərik.

sasmağı

Füzuli

Keçəl.

sasmağlı

Kürdəmir, Şamaxı

Kirli, çirkli. □ Zalım qızının hər vaxt üstbaşı sasmağlı olur (Kürdəmir); Nə sasmağlısan? (Şamaxı).

sasu

Zaqatala

İri qıyıq.

saşmaq

Şəki

Səpmək. □ Biyil un put çəltik saşmişəm.

satgin

Balakən

Cüyürəoxşar dağ keçisi. □ Sipatı cü:rə oxşuyur, buynuzu geriyə yatıxda olur satginin.

satıl¹

Ağcabədi, Ağdam, Ağdərə, Basarkeçer, Bərdə, Cəbrayıl, Gəncə, Xocavənd, Qafan, Qazax, Laçın, Şəki, Zəngilan

1. Kəsərti alətlərini itiləmək üçün polad alət. □ Satılnan kərənti, pıçağ itiliyirdilər (Ağdərə); Satılım harda qaldı, isde:rəm bıçağı çəkəm (Qazax); Satılını ver, karantini itili:m (Basarkeçər); Ə, satılı ver mə:, orağımı itiliyim (Cəbrayıl); Mə:llim, Həbif satılımı aldı (Gəncə).

2. Çaxmaq daşından od almaq üçün polad alət. □ A bala, satılı civinən al, ma: ver (Şəki).

satıl²

Zaqatala

Cəftə.

satıl³

Salyan, Tabasaran

Qulplu mis suqabı. □ Qabağ bizim də satılımız vardı (Salyan).