Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

qəjəlav

Ağdam, Cəbrayıl

Tərs (adam). □ Kətdə onnan da qəjəlav adam yoxdu (Ağdam).

qəjəlavlamax

Cəbrayıl

Tərslik etmək. □ Qəjəlavlama görəy, əşi!

qəjəlavlıx

Ağdam

Tərslik. □ Ə:, bu qəjəlavlığınnan niyə əl çəx'mirsən?

qəjəlo:

Bərdə, Şuşa

qəjər

Bərdə

Yəhərin üstünə qoyulan xüsusi yastıqça. □ Qəjəri qoy atın belinə.

qəjir

Füzuli

Araqarışdıran.

qəjmirrəmməx'

Şəmkir

Üstünə qıcanmaq, xoruzlanmaq. □ Qəjmirrəniv eləmə, sənnən qorxan yoxdu.

qəjvi

Zərdab

qəqəp

Tabasaran

Ağac adı. □ Qəqəp hüngül uladı, yəxşi yanadı.

qəlbi

Ağdam, Bərdə, Bolnisi, Borçalı, Daşkəsən, Füzuli, Gədəbəy, İmişli, Kəlbəcər, Kürdəmir, Qarakilsə, Naxçıvan, Ordubad, Şuşa, Tərtər, Zəngilan

Hündür, uca. □ Qəlbi dağlarda ala-tala qar görünürdü (Şuşa); Qəlbi yerə su çıxmaz (Tərtər); Öyün barısı qəlbi olsa yaxşıdı (Bərdə); Bu ağaş onnan qəlbidi xeylax (Gədəbəy); Kitaflar qəlbidədi, əlim çatmır (Füzuli); Bı qəlbi yerdə əv tikdilər (İmişli); Atdan qəlbi, itdən alçax (Qarakilsə).

qəlbilix'

Bərdə

Yüksəklik, hündürlük, ucalıq. □ Qara damın qəlbili: üç ərşindi.

qələ

Meğri, Ordubad

Dəfə. □ Bu qələ İsirafılgil geder, gələn qələ də siz gedecisiz (Meğri).

qələ güni

Yardımlı

Çərşənbə axşamı. □ Qələ güni ikinci günə diyög.

qələqəzən

Meğri

Yelləncəyin bir növü. □ Bir dirəx' basıre:x yerə, bir uzun tiri də dəle:x' <dəlirik>, keçire:x' homan dirəyə, una de:x' <deyirik> qələqəzən.

qələm¹

Kürdəmir, Naxçıvan

Növ, cür. □ Bir qələm şey deyim, al gət (Naxçıvan); Bir neçə qələm şey isdədi qızın başdığına (Kürdəmir).

qələm²

Culfa

Daşyonan alət.

qələm³

Salyan

Dəst. □ Bayrama qədər gərəg uşağlara bir-iki qələm pal-paltar alam.