Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

pəğləşdirmək

Axalsxi

Viran qoymaq. □ Qovğa zamanı kəndimizi yandırıb pəğləşdirdilər.

pəkəhkən

Şahbuz

Arı. □ Biz arıya pətəx' də deyərix', pəkəhkən də deyərix'.

pəl¹

Dərbənd, İsmayıllı, Quba, Şamaxı

Kəvər, göy soğana oxşayan yabanı bitki adı. □ Bu yil meşədə pəl çux ulub (Quba); Pəldən uladu yəxşi çüdü (Dərbənd); Nənəm bu yün pəl qutabı bişirib (İsmayıllı); Bazarda pəlün dəsdəsi iki şahıyadı (Şamaxı).

pəl²

Şamaxı

Çilink (çilingağac oyununda). □ O, pəli bir bıra at!

pəl çəkmək

Şamaxı

Dəzgahın oxuna parça sarımaq. □ Pəlini çək, sonra işlə.

pəl qurmax

Borçalı

pəl qatmax

Gəncə

pəl vurmax

Ağdam, Borçalı, Cəbrayıl, İsmayıllı, Qazax

Mane olmaq. □ Sən həməşə bizim işimizə pəl vurursan (Ağdam).

pəlağız

Qax

Yekəağız.

pələ

Ağcabədi, Cəbrayıl, Gəncə, İsmayıllı, Kürdəmir, Qazax, Mingəçevir, Şəki, Şəmkir, Tovuz

Buynuzları yanlara əyilmiş qulaqları sallaq (heyvan). □ Pələ öküz qoçağ olur, yaxşı işdiyir (Ağcabədi); Pələ heyvanın buynuzu bərk olar (Qazax); Bizim inəx' pələdi (Tovuz); Pələ öküz yaxşı olar (Şəki).

pələbaş

Ordubad, Şərur

Yekəbaş, qanmaz. □ O, çoxpələbaş adamdı (Ordubad).

pələbuynuz

Gəncə

Yoğunbuynuz. □ Pələbuynuz kəl açılıf.

pələd

Əli Bayramlı, Qarakilsə, Lənkəran, Salyan

Həyət qapısı. □ Pələdi bağladı:n? (Əli Bayramlı); Getpelədi ört! (Lənkəran); Pələdin ağzında dayanağ (Salyan).

pələğac

Ağdam, Şamaxı

Uşaq oyunu adı. □ Gəlin gedəyin pəlağac oynuyax (Ağdam); Gəlin pəlağac oymyax (Şamaxı).

pələqulağ

Qax

Qoca çaqqal. □ Pələqulağ kimik <kimi> ulama, sesuvu kes.

pələqulax

Gəncə, Kürdəmir, Şəki

Yekəqulaq. □ Pələqulağ atı satdım (Gəncə); Pələqulax qoyun sütdüdü (Kürdəmir).